TOTO LA KAMBO
ONYO: Wakubwa tu, kuanzia Miaka 18, ndio wasome hii Hadithi
Chapter 1
Baada ya miaka kumi kupita tangu mkewe Juliana aondoke nyumbani, bwana Makengere aliamua kuuvuta jiko lingine, jiko lililompa joto nyakati za usiku na kumfariji kwa mambo mbalimbali. Umri wake bwana makengere ulikuwa tayari umeshakwenda, pesa ilichangia kwa kiasi kikubwa kuendelea kumlinda.
Jumla ya miaka yake ilikuwa ni hamsini na tano, alijaaliwa watoto wawili wa kiume waliokuwa wakifanya kazi, na mmoja wa kike aliyekuwa akimalizia masomo yake ya chuo kikuu.
Hilo jiko lingine lililovutwa lilikuwa ni la kitanga, bibie Rahma, aliyeitendea haki hiyo nafasi, ama kweli mzee alirudishwa ujanani kama vijana wengi wasemavyo. Bibie Rahma hakuwa peke yake, alikuja kwa bwana makengere akiwa tayari ana mtoto wa kike ila alikuwa ni mkubwa kabisa, muda huo alikuwa akisoma kidato cha sita shule ya wasichana tupu.
“Nina hamu ya kukuona baba!”
“Usijali mwanangu utaniona, usafiri salama,”
“Ahsante baba, nakupenda sana,”
“Nakupenda pia, ukifika kuna zawadi nimekuandalia,”
“Kweli baba! Zawadi gani?”
“Nzuri sana, mpaka mama yako anaitamani hapa,”
“Mwambie akae mbali na zawadi yangu, nitajie baba!”
“Hapana, utakuja kuiona, vumilia tu mwanangu.”
Maongezi hayo yalikuwa kati ya Makengere na mtoto wa kike wa Rahma ambaye kwa jina lingine ni MTOTO WA KAMBO kwake.
Mtoto huyo wa kambo aliitwa Kareni, wakati mama yake anafanya taratibu za kuolewa na Makengere, yeye alikuwa shule hivyo muda mwingi aliwasiliana na baba yake wa kambo kupitia simu, siku hiyo ndio alikuwa akirudi nyumbani baada ya kufunga shule kwa muda wa mwezi mmoja. Ilikuwa ndio mara ya kwanza kuja nyumbani kwa makengere,
“Nakusisitizia lakini, mwanangu namjua!” alisema hivyo Rahma
“Ana nini jamani,”
“Vile ulivyomuona kwenye picha, ukimuona ana kwa ana mwenyewe utamkubali, usije ukatutafuna kuku na mayai yake.” kauli hiyo ya wasiwasi kutoka wa Rahma iliwafanya wote wacheke
“Usijali bwana, ni mtoto lakini,”
“Mtoto! Hawa watoto wa siku hizi wana adabu! Huyo unayesema mtoto haipiti?”
“Acha maneno yako bwana, tunamuongelea mwanao ujue!”
“Najua, na ndio maana nakusisitizia, ni mzuri hasa!”
“Ooh! Hapo ndio nimekuelewa! Punguza wasiwasi, mimi na wewe tuna jukumu la kumlinda na watu wa nje wasimharibu,”
“Ni kweli, ila anadeka mno, atakukera mpaka utamchukia,”
“Hapana siwezi kumchukia, waswahili wanasema ukipenda boga penda na ua lake,”
“Unajikuta mswahili na wewe!”
“Kama wewe,”
“Lakini mume wangu, nakushukuru sana kwa kumpokea mwanangu na kumchukulia kama wako, ni wanaume wachache wenye roho hiyo, nakupenda sana na ninashukuru Mungu damu zenu zimeendana,”
“Ni majukumu yangu, nitakuwa nakudanganya nikisema nakupenda pasi na kumpenda yeye.”
Basi rahma akiwa ndani ya mtandia mwepesi, waliketi kwenye kochi, aliukunja mguu wake ambapo ule mtandio haukumtosha kumsitiri vizuri, ukaacha nyama ya paja iendelee kuwa kivutio kwa mumewe, hapo kifuani kama hakuwahi kunyonyesha, sio kwamba alikuwa na vifuu vidogo, ila kifua hakikupitiwa na usingizi. Basi chuchu zilichomoza na kuendelea kudai na kustahili kuwa na Makengere aliyejaaliwa pesa isiyokuwa na presha.
Rahma alihakikisha anambana vyema kwa kumjali Makengere maana ndilo jukumu lililomleta nyumbani hapo, kwa makusudi alinyanyuka, sio kwamba hakujua kuwa ule mtandio aliouvaa ni mfupi, bali alikuwa na malengo yake, kule kuinama bila sababu, ama kweli mtoto alifundwa namna ya kumtega mume.
Kila muda macho ya Makengere hayakuacha kutazama makalio ya Rahma yaliyonyumbulika, laini, wastani na yanayotikisika vizuri.
Pindi alipoinama alisababisha mpaka kule maeneo ya Kapuchi kuonekana. Ewaah! Ama kweli alijua kumkonga roho mume wake aliyekuwa matatizoni maana mdudu wake ulishaanza kubishana na bukta yake.
“Makusudi hayo!” alisema Makengere
“Yapi tena!”
“Unanitega?”
“Kwani umetegeka?”
“Bukta inaongea,”
“Na kweli, sio tu kuongea, bali inacheza kabisa.” Aliongea hivyo rahma huku akimsogelea Makengere na kushika mdudu wake uliosimama ukiwa ndani ya bukta maana hakuvaa chochote ndani, sio kwamba aliingiza mkono ndani, Hapana! Aliushika kwa nje pamoja na bukta,
“Unataka kumnyonga askari wangu?” Makengere aliuliza
“Hapana, nataka nimchezeshe gwaride, mguu pande na mguu sawa,” alijibu Rahma huku akiupeleka mdudu kushoto na kulia
“Sawa, nitakataaje wakati wewe ndio mkuu wa kikosi,”
“Nitakushangaa, halafu, nikuombe kitu!”
“Sema chochote Malkia wangu,”
“Tabia yako ya kuvaa bukta bila nguo ya ndani iwe mwisho wako leo,”
“Mh! Na nilivyozoea vibaya!”
“Ndio nakukumbusha hivyo, maana yule mtoto namjua mimi kwa kudeka hajambo, mara akulalie mapajani aguse mdudu sijui utasemaje,”
“Sawa mama nitajitahidi.” Basi walipojibizana hivyo waliinuka na kuelekea chumbani
Ilikuwa ni mechi ya nusu saa, kilichomsaidia Makengere juu ya stamina uwanjani ni mazoezi aliyokuwa akiyafanya kila asubuhi na alikuwa na utaratibu mzuri wa kula.
Majira ya jioni mtoto wa kike aliwasili nyumbani hapo, alikuwa bado ndani ya sare za shule, walahi Makengere alipomuona, mwili ulisisimka, ilikuwa ni pisi ya maana. Kareni bila uwoga alimkimbilia baba huyo na kumkumbatia, akambusu shavuni na shingoni kwa fujo kweli,
“Yaani unaanza kumkumbatia baba yako! Nimesusa sasa!”
“Jamani mama usisuse, nawapenda wote.” Alisema kareni na kuanza kumbembeleza mama yake. ilikuwa ni furaha siku hiyo, mama yake akamuonyesha chumba atakachokuwa akikitumia, huko chumbani ndio akapata wasaa wa kuongea naye kiundani zaidi,
“Nyumba nzuri mama! Umempataje baba?”
“Wewe mtoto! Usiniulize maswali hayo, mbona umekuwa mzuri hivyo?”
“Mh! Mama nitakuzidi wewe?”
“Nakushangaa shuleni tabu lakini unanona tu!”
“Kawaida,”
“Haya ndio maisha yetu sasa hivi, mheshimu baba yako, namshukuru Mungu anakupenda, tena sana, akusisitizia umheshimu!”
INAENDELEA
