MLENDA WA PORINI
ONYO: Wakubwa tu, kuanzia Miaka 18, ndio wasome hii Hadithi
SEHEMU YA 16
ILIPOISHIA…
Hakika tabia ile aikuishia hapo, kila siku walipotoka masomo ya usiku, Shadya alishuhudia mchezo kababe, wa waschana wale, na yeye alijikausha kama ajuwi chochote.
Endelea…
Lakini shida ilikuwa moja tu, maana yeye akajikuta, anashikwa na haku kubwa ya tamaa ya kuwa, siku moja ajaribu kufanya hivyo, lakini na mwanaume, na siyo mwanamke mwenzake, kama awa walivyofanya.
Kuna wakati alisjokwa na hamu, kiasi cha kujikuta, mlenda unatoka kitumbuani kwake, kila alipojaribu kujipapasa, alishindwa kukizi aja zake, na alizidi kukata tamaa ya kukata kiu yake, alipokumbuka mazingira ya nyumbani kwao.
“angalau ningeenda Dar_es_salaam, kule nyumbani kuna wavulana wengi” aliwaza Shadya siku ambayo mama yake alienda kumchukuwa shuleni, lakini ata huko Dar_es_salaam angempata mwanaume gani.
Ilo swali nalo lilimpa wakati mgumu Shadya, ambali akukata tamaa, akapanga akija baba yake, amwombe amsafilishe, aende Dar_es_salaam, ambako wana nyumba kubwa, akamalizie likizo yake huko.
Shadya ambae alikuwa kitandani, akaweka kitabi chache pembeni, na kupenyeza mkono wake, kwenye chupi yake, akalaza kiganja kwenye kitumbua na kuanza kusugua kunde yake taratibu.
Nikweli alisikia utamu flani wa mtekenyo, lakini akuweza kumaliza kiu yake, ndio kwanza, nikama alizidisha hamu ya kupata mwanaume, wa kuingiza dudu kwenye kitumbua chake.
Siyo kwamba katika eneo lile, hapakuwa wanawaume, lakini mwanaume mdogo kabisa, alikuwa na umri wa miaka kumi na nane, achilia mwonekano wao, ambao aukumvutia, pia aliogopa ukuwa wa dudu, ambao ungearibu chungu chake cha asali.
Na kingingine alijuwa fika kuwa, isingewezekana kwa mwanaume yoyote, iwe yeye kumwambia anataka nini, au mwanaume kumweleza yeye, hii nikutokana na mambo mawili.
Moja ilikuwa ni kumwogopa mzee Radhaq, yani mwarabu, ambae ukiachilia kuwa mkali kwa familia yake, pia alikuwa anamiliki bunduki za kuwindia, bunduki ambazo, zingebadiri matumizi, endapo angebaini jambo kama ilo.
Pili hakuna mwanaume mwenye ujasiri wa kumtongoza mschana wa miaka kumi, ambae ata matiti, yalikuwa kama vijipu uchungu, hii ilimkatisha tamaa Shadya, ambae alimatani baba yake arudi mapema, aombe kwenda Dar_es_salaam.
Naaaaam!, mida ya saa kumi za jioni, tayari bi Khadija, akiwa amesha maliza kupika chakura cha jioni, na kubakiza vitu vichache ambavyo avikutakiwa kupikwa mapema.
Sasa alikuwa pamoja na Shadya, walikuwa wamekaa chini ya mti mkubwa wa muembe, kwenye mkeka, Khadija anamsuka Shadya, huku wanaongea ili na lile, kuhusu maisha ya sehemu nyingine.
“tunaongozana wengi kwenda mtoni kuoga na kuchota maji, kwenye mitungi, au ndoo za chuma” anasimulia mama Abdulazizi, alie kaa kwenye kigoda, akimsuka Shadya alikuwa amekaa kwenye mkeka.
“bi Khadija, nikuulize kitu?” alisema Shadya kwa sauti ya chini, “niulize tu” alijibu bi Khadija, yani mama yake Abdulazizi, “lakini usimwambie mama kama nimekuuliza” alitoa tahadhari Shadya.
“kuuliza aijawai kuwa kosa Shadya, pia kuahidi itakuwa siri yetu” alisema mama Abdulazizi, yani bi Khadija, “hivi wewe mchumba, wako yupo wapi?” aliuliza Shadya, na kumfanya mama Abdulazizi ashangae kidogo.
“kwanini umeniuliza hivyo?” aliuliza mama Abdulazizi, huku anatabasamu, “nimeuliza tu” alijibu Shadya, “kwasasa sina mchumba” alijibu Khadija, yani mama Abdulazizi, wakati huo wanakaribia kumaliza kusuka.
Kinapita kimya kifupi, kabla Shadya ajauliza, “nikikuuliza tena utanijibu” aliuliza Shadya, “kwanini nisikujibu Shaddy?” aliuliza mama Abdulazizi, hapo Shadya anashusha pumzi kidogo.
“eti bi Khadija, inawezekana kweli mwanamke kwa manamke…” kabla Shadya ajamaliza kuuliza swali, mara macho yake yanamwona mvulana mdogo, anapita mbele yao, na kuelekea upande yalipo magari na matrector.
Shadya anatoa macho ya mshangao, akimtazama mvulana yule mdogo, alikuwa anatembea, huku macho yake yenye shahuku, yakiwa kwenye magari, ni “he!, huyu mvulana ametokea wapi?” aliuliza Shadya kwa sauti yenye mshangao.
“Huyu ni mwanangu, anaitwa Abdulazizi, amekuja kunitembelea baada ya kufunga shule” alisema bi Khadija, na hapo Shadya akageuka kumtazama bi Khadija, kwa macho kama ya kumlahumu.
“yani umeshindwa kuniambia toka asubuhi, mimi nakosa mtu wakucheza nae” alisema Shadya, kwa sauti ya kulalamika, huku anamtazama bi Khadija, “Shaddy, siunajuwa hatakiwi kusogelea nyumba yenu?” aliuliza bi Khadija.
“nitamwomba mama niwe na cheza nae” alisema Shadya huku anageuka kumtazama Abdulazizi, ambae sasa alikuwa anakaribia magari yale, “Abdulazizi, ebu njoo” aliita mama Abdulazizi, kwa sauti ya ukali.
Abdulazizi anageuka na kutazama sauti ilipotokea, nazani mwanzo akumwona mama yake, kutokana na kuweweseshwa na magari yale, ila sasa aliweza kuzinduka na kugundua kuwa akutazama chini ya mwembe.
SEHEMU YA 17
Maana alipomwona mama yake alishtuka vibaya, lakini mshtuka ule, ulipoozwa baada ya kuona kitoto cha kiarabu, kikiwa kinamtazama kwa macho ya tabasamu.
“bi Khadija usimgombeze kwa ukali” alisema Shadya, kwa sauti ya upole yenye kuona huruma, “hivi unamjuwa jinsi alivyo mtundu huyu, si unaona anaenda kwenye magari” alisema bi Khadija.
Abdulazizi alipowafikia tu, swali la kwanza likawa ilo, “unaenda kufanyanini kwenye magari ya watu?” ukweli, Abdulazizi alikosa jibu, na kubakia ameinamisha kichwa chini kwa uoga.
Lakini Shadya ndie aliemsaidia kujibu, “subiri nimalize kusuka, twende wote” alisema Shadya, kwa sauti changamfu, iliyo jaa ukarimu na urafiki, huku anamtazaa Abdulazizi usoni.
Kitu ambacho unatakiwa kujuwa kwa Abdulazizi, ni kwamba, licha ya kuwa amelelewa kijijini, lakini kiukweli matunzo yake yalikuwa mazuri, kamaana mama yake alihakikisha anagharamia mavazi mazuri, na mtoto anaishi katika hali nzuri.
Ukimtazama unaweza kusema, ni mtoto alie toka kwenye familia, yenye uwezo mzuri wakiuchumi, maana alikuwa msafi wa mavazi na mwili, pia alikuwa na mwili wenye afya njema.
“sasa usilete fujo zako huko” alisema mama Abdulazizi, akimonya mtoto wake, lakini bahati nzuri, Abdulazizi alikuwa na msemaji wakujitolea, ambae ni binti mwarabu, yani Shadya.
“tutaenda kucheza vizuri, wala aleti fujo, sindiyo Abdulazizi?” alisema Shadya ambae tayari alikuwa amesha likalili jina la mvulana huyu, ambae sasa alikuwa anamesimama mbele yake, anamtazama kuanzia juu mpaka chini.
Na kama ukiwa makini kumtazama Shadya, ungegunduwa kuwa, sehemu kubwa ambayo Shadya alikuwa anaitazama kwa Abdulazizi, nisehemu ya mbele ya suruali yake mfano wa truck suit, sehemu ambayo uwa inakaa dudu.
Wakati anatazama sehemu hii, huku kichwani kwake, anajaribu kuwaza na kuvuta picha, kwamba dudu ya mvulana huyu, itakuwa inafanana na kitu gani, maana kiukweli, Shadya akubahatika kuiona dudu yoyote ata kwa bahati mbaya, ni mara chache sana kutokea kitu kama icho.
Shadya anajiuliza tena, kama Abdulazizi ataweza kufanya, kile alicho kusudia kufanya nae, anapo jiuliza ilo, anajiukuta ameinua uso wake, kumtazama Abdulazizi usoni.
Macho yao yanakutana, kumbe Abdulazizi nae anamtazama mschana huyu kwa macho ya mshangao, maana kiukweli Abdulazizi, akuwai kumwona mschana mweupe kama huyu.
Nikama mama Abdulazizi alitia juhudi za kumaliza kumsuka Shadya, ili wawai, kwenye magari, maana alitumia muda mfupi kumaliza kumsuka, “aya twende sasa” alisema Shadya, huku anainuka.
Wakati bi Khadija anaelekea ndani, na mke wake, aliweza jambo la kuvutia kati ya watoto awa, ambao leo, ndio wanaonana kwa mara ya kwanza, maana alimwona Shadya akiushika mkono wa Abdulazizi, na kumwongoza kwenye magari.
Kingine ni namna ambavyo, Shadya alikuwa anamtazama Abdulazizi, muda wote alikuwa anamtazama kwa macho ya tabasamu, huku wanaongea vitu ambavyo yeye akuwa anasikia.
“Abdulazizi wewe unamiaka mingapi?” aliuliza Shadya, wakati wanaenda kwenye magari, bado ameishika mkono wa Abdulazizi, mwaka huu, ninamiaka saba” alijibu Abdulazizi.
“darasa la ngapi?” aliuliza tena Shadya, ambae furaha yake, ni kama amepata kitu alicho kuwa anakitamani sana, “nasoma darasa la pili” alijibu Abdulazizi, ambae ni kama alikuwa mwenye viabu flani.
Ujuwe kuna jambo tokea kati yao, wakati Shadya anamchukulia Abdulazizi kama mtoto mdogo, anaetaji uangalizi wake, na kuishi chini ya maelekezo yake, Abdulazizi nae alijiona mvulana mkubwa, asie paswa kushikwa na mschana mzuri kama huyu.
Sababu kwa mazingira ya kijiji alicho toka Abdulazizi, vijana wadogo, kamaashadia, tayari walikuwa wanashiriki ngono, kitu ambacho kilisababisha ata wadogo kama wakina Abdulazizi, kutambua mapema juu ya jambo ilo.
Nawakati mwingine, kushiriki michezo inayo fanana na ngono, wakati wakucheza michezo yao ya kujificha, kitu ambacho alikuwa anaomba kitokee, kati yake na Shadya, ambae alishindwa kumwelewa, kama ni mzungu au kabira gani.
Wawili awa walicheza kwapamoja, kwenye magari, huku wanaulizana maswali ya hapa na pale, ata ikaja zamu ya Abdulazizi kumwuliza Shadya, swali lenye kuondoa utata kichwani mwake.
“kwani weweunaitwa nani?” ilo lilikuwa swali la kwanza kuuliza, “naitwa Shaddy, yani Shadya” alijibu Shadya, wakiwa ndani ya gari, ikiwa ni mara ya kwanza kwa Abdulazizi kuingia ndani ya gari.
Shadya akiwa amekaa kwenye seat ya dereva, na Abdulazizi kwenye seat ya abiria, “kwanini wewe ni mzungu” aliuliza Abdulazizi akimtazama Shadya, Shadya angaangua kicheko kidogo.
“kwani mimi naonekana kama mzungu?” aliuliza Shadya, ambae lengo lake lilikuwa moja tu wakati ule, alikuwa anawaza, namna ya kumshawishi Abdulazizi, ili aione dudu yake, kabla ya kujuwa la kifanya.
“wewe ni mweupeee, alafu mzuriii” alisema Abdulazizi, kwa na,mna ya kutoa sifa za kuzidi, Shadya anacheka, kwani unajawai kumwona, mtu kama mimi?” anauliza Shadya.
Abdulazizi anaitikia kwa kichwa, akiubaliana na Shadya kuwa ajawai kumwona mtu kama yeye, “nikuulize kitu Abdulazizi?” alisema Shadya, Abdulazizi alikubari kwa kichwa.
“unaweza kutunza siri?” aliuliza Shadya, kwa sauti ya chini, huku anamtazama Abdulazizi usoni, Abdulazizi anakubari kwa kichwa, “basi tuonyeshane” alisema Shadya, ambae akutaka siku ipite, kabla ya kuanza kutimiza alicho itaji.
SEHEMU YA 18
Kiukweli, Abdulazizi analielewa ombi la Shadya, japo alikuwa ajalifafanua, hapo hapo, bila kuchelewa, Abdulazizi akashika track yake na kuishusha kidogo, kisha akatoa dudu.
Shadya akaiona dudu kwa mara ya kwanza, akahisi mwili unasisimka, na kitu flani kinakausha koo lake, lakini kwa haraka anakumbuka jambo na kuishika ile nguo ya Abdulazizi na kumfunikwa.
“Siyo hapa, watatuona, twende nyuma” alisema Shadya, huku akiwa kwanza kuinuka na kupanda kwenye seat, akiamia seat ya nyuma, ya land rover mia na kumi, kisha anavuka tena, na kuamia nyuma kabisa, akifwatiwa na Abdulazizi.
“aya nionyeshe, usimwambie mama yako wala mtu yoyote” alisisitiza Shadya, safari hii, akishika mwenyewe nguo ya Abdulazizi na kuishusha kidogo, na kuitoa dudu.
Japo dudu ya Abdulazizi ilikuwa imesinyaa, lakini bado ilionyesha kuwa na kiumbile flani kikubwa kiasi, ungesema ni mtoto wa miaka kumi, au kumi na mbili, Shadya anaitazama dudu, kwa sekunde kadhaa, akijaribu kuishika na kutazama vizuri.
“na mimi nikuonyeshe” anauliza Shadya, huku anapandisha gauni lake, na kushusha chupi yake kidodo, na kuacha kitumbua chake cheupee kikiwa wazi akina ata nywele moja.
Kitu ambacho kilimshangaza Shadya, nikuona kuna dalili ya vimlenda kwenye kitumbua chake, akashusha gauni haraka na kumtazama Abdulazizi, ambae alimwona ametoa macho ya atamanio.
Alipo itazama dudu ya mtoto huyu, akaiona imeinuka kama msumari, hapo Shadya alikuitaji kuambiwa na mtu, kuwa dudu ya Abdulazizi, ilikuwa inatamani, kuingia kwenye bakuri lake la mlenda.
“he!, umaifanyake mbona imekuwa hivyo?” aliuliza Shadya, huku anaishika dudu ya Abdulazizi, ambayo sasa alioona jinsi ilivyokuwa ngumu kama kijiti, “au imetamani?” aliuliza Shadya, huku anapandisha tena gauni lake.
Kwakuwa chupi ilikuwa chini, basi kitumbua, kilionekana wazi, “ngoja nikae hivi tujaribu kufanya” alisema Shadya, na huku analala kwenye seat ya gari ilio ya nyuma kabisa, na bila kuambiwa, Abdulazizi akaenda juu yake.
Wakaanza kufanya, huku dudu ikishindwa kuingia ndani na kuishia kuzugua kunde ya Shadya, ambae alianza kuhisi kiutamu flani, akutaka Abdulazizi, aache kufanya alichokuwa anakifanya.
Walifanya hivyo kwa muda mrefu kidogo, mpaka waliposikia, bi Khadija anaita, “Abdulazizi!, Shadyaaaaaa!” hapo wakavaa haraka na kushuka kwenye gari, upande wapili.
Wakamwona mama Abdulazizi, akiwa umbali wamita kama mita ishirini hivi, “kumbe mlikuwa kwenye gari, yani nimetazama sikuwaona nikajuwa Abdulazizi amekupeleka mbali” alisema mama Abdulazizi.
“Abdulazizi alikuwa anataka kuona ndani ya gari” alisema Shadya, ambae alikuwa amemshika mkono Abdulazizi, huku uso na macho yake, yakishindwa kumkabiri bi Khadija.
“msumbufu huyu, magari yenyewe aliyajulia wapi, aya muda wakuoga huu, kabla baridi aijawa kali” alisema bi Khadija, huku anwaongoza kuelekea upande wanyumba kubwa.
Walipofika usawa wa mlango wa nyumba kubwa, bi Khadija akamwambia Abdulazizi aende akaoge, maji tayari alisha andaliwa, na wakati Abdulazizi anaelekea kwenye kile kijumba cha mama yake.
Shadya, akaingia ndani, akiongozana na bi Khadija, moja kwa moja akaelekea chumbani kwake, ambako kuna bafu ndani, akavua nguo zake na kuanza kuoga, huku akijitazama sehemu yake ya siri.
Kitendo cha kujitazama sehemu hiyo, kilimfanya akumbuke kile walichokifanya na Abdulazizi, na wakati anakumbuka kitendo icho ilimfanya azidi kumpenda mvulana huyu mdogo.
Upendo ule ulizalisha jambo jingine kabisa, maana licha ya mzee Radhaq, kuingia pale nyumbani, mida ya saa mbili za usiku, lakini Shadya alimshangilia kwa dakika kadhaa, ila akumweleza swala la kwenda Dar es salaam.
Ata wakati wakula ulipokaribia, Shadya akatoa ombi lake, “baba naomba tumwite Abdulazizi aje kula na sisi” alisema Shadya, na kumfanya mzee Radhaq kumtazama mke wake kwa mshangao, wa hasira.
“Abdulazizi ndio nani mama Shaddy” bahati nzuri, mama Shadya, alikuwa anafahamu, ujio wa mtoto huyo, “ni mtoto wa bi Khadija, amekuja kumtembelea wakati huu wa likizo” alijibu mama Shadya.
SEHEMU YA 19
“amekujalini, nilisemaje kuhusu watoto wakiume, kuja hapa?” aliuliza mzee mwarabu, kwa sauti ya ukali, kiasi cha kumtisha ata mama Abdulazizi mwenyewe, ambae alikuwa upande wa jikoni anafwatilia maongezi yale.
“ni kitoto kidogo baba Shaddy, aliniomba amwone mtoto wake, nikamluhusu” alisema mama Shadya, hapo kikapita kimya kifupi, “sawa, aje tule pamoja na sisi” alisema mwarabu.
Kama ungemsikia sauti yake, ungejuwa kuwa, ule ulikuwa ni mtego, kwamaana alitaka kumwona mtoto mwenyewe, kama angekuwa analingana, au amemzidi kidogo Shadya, basi vita yake ingekuwa kubwa sana.
Shadya akatoka mbio mpaka jikoni, ambako alimkuta mama Abdulazizi, akiwa anaweka chakula kwenye sahani, kwaajili ya kumpeleka Abdulazizi, “baba amekubari Abdulazizi ajekula na sisi” alisema Shadya kwa sauti yenye furaha.
Ukweli ata Abdulazizi alipofika pale mezani, na kusalimia, bwana Radhaq, alishusha pumzi na kucheka mwenyewe, kwamaana aliona hakuna madhara yoyote, kwa mtoto Abdulazizi kuwepo pale nyumbani.
Walikula pamoja, na mwisho walitazama filamu kwa pamoja, mpaka Abdulazizi alipoanza kusinzia, na mama yake kumchukuwa akalale, kwenye ile nyumba yake anayo lala.
Siku ya pili isivyo kawaida, Shadya aliamka mapema sana, na kuelekea jikoni, ambako alimkuta bi Khadija, akiwa anaendelea na maandalizi ya chai, yeye akamsalimia, na kupitiliza zake, kuelekea kwenye nyumba ya bi Khadija.
Ni kweli kuna mambo aliitaji yatekeleza, mambo ambayo, jana aliyasahau, wakati wanafanya na Abdulazizi, kule ndani ya gari, mambo ambayo aliwaona wenzake wakiyafanya kule bweni bweni.
Shadya alienda moja kwa moja, mpaka pale na kufungua mlango, akaingia ndani ya ile nyumba ya bi Khadija, nyumba ambayo inachumba kimoja tu, bila sebuleni, kwamaana hiyo basi.
Shadya alipoingia ndani, moja kwa moja akamwona Abdulazizi akiwa amejilaza kitandani, anamtazama, kwamaa alikuwa macho, na yeye bila kusubiri, akapanda kitandani, na kujifunika blangeti lile lile, alilojifunika Abdulazizi.
“ninyonye maziwa” alisema Shadya, huku anapandisha gauni lake, mpaka usawa wa shingo, na kuacha viziwa vyake vikiwa wazi, Abdulazizi nae akuzubaa, akachangamkia, na kuanza kulamba lamba vichuchu vya Shadya.
Ukweli msisimko ule, ulisababisha mschana huyu, mdogo aluhusu bakuri lake, litoe mlenda mwingi sana, ata walipoamua kuanza kachenzo kao, wote walishangazwa na hali ile.
“Abdulazizi unahuwa hiki ni nini?” aliuliza Shadya, wakati walipokuwa wanaendelea kufanya mchezo wao, ambao ulikuwa mtamu kila walipozidi kufanya,.
“mi sijuwi, lakini unafanana na mlenda wa porini” alisema Abdulazizi, huku wanaendelea kufanya mambo yao, leo walionekana kuvumbua mambo mengi zaidi, asa walipojaribu ile ya kuinama.
Mkao ambao, ulimfanya Shadya asikie dudu ikiingia ndani ya kitumbua chake, na kwenda kukwamia, kwenye kile kizuwizi ambacho, kuna wakati kiligunswa kwanguvu, na kumletea maumivu flani.
Walifanya hivyo mpaka walipoona wasitishe mpaka muda mwingine, kwamaana mama Abdulazizi, angekuja na kuwafumania, nakujuwa wanacho kifanya, ambacho wamekubaliana kuwa siri yao.
Shadya alienda nyumba kubwa, ambako alikuta chai hipo kwenye maandalizi ya mwisho, atailipo kamilika na watu kuja mezani, Shadya akutaka kumwita Abdulazizi, nikama alikuwa ameshikwa na hofu flani.
Kwakifupi hakuna alie kumbuka kumwita, atachai alipelekewa kule kule chumbani na mama yake, huku bwana Radhaq akimaliza kunywa chai, na kuchukuwa box, zana za ufundi, na kwenda kulikagua gari, alilo kuja nalo toka mjini.
Nalo lilikuwa ni land rover mia na kumi, akiwa amevalia cover lori lake, akaanza kutengeneza gari, bila msaidizi yoyote, maana wafanya kazi wengine, walikuwa katika kazi, ya kuvuna mahindi, huko shambani.
Kazi kubwa ilikuwa ni kulazimika kuinuka na kufwata spanner kwenye box, kitendo ambacho, kilimfanya atamani kuwa na mtu wakumsaidia, “angalau ningekuwa na mtoto wakiume, ningekuwa namtuma” alijisema bwana Radhaq.
Lakini wakati anaendelea na kazi yake, uvunguni mwa gari, na wakati huo anajindaa kutoka uvunguni, akasikia salamu, “Asalam Aleykum” ilikuwa ni sauti ya kitoto ya Abdulazizi.
“Waleykum Asalam Aleykum Abdulazizi, ujambo” aliitikia bwana Radhaq, ambae nikama alihisi bado ajapata msaada wowote, “sijambo shikamoo” alisalimia tena Abdulazizi, safari akiwa anaokota spanner ambayo ilikuwa nje ya box, na kuiweka kwenye box.
SEHEMU YA 20
“marahaba Abdulazizi, ila ukisema Asalam Aleykum, aina aja ya kusema shikamoo” alisema bwana Radhaq, huku anaanasita kutoka uvunguni, “Abdulazizi angalia spanner iliyoandikwa namba 16” alisema bwana Radhaq.
Kwa haraka sana, Abdulazizi akatazama kwenye box, na kupekuwa spanner mbili tatu, akabuka na spanner namba kumi na tano, akampatia, nae akampitia aliyokuwa nayo mkononi, Abdulazizi akaiweka kwenye box.
Naaaaaam!, kuanzia hapo bwana Radhaq, akakumtuma vitu vidogo vidogo, huku wakisaidiana kutengeneza gari, mpaka walipomaliza, akamwagiza wakaoge, na kisha aje sebuleni.
Abdulazizi alipomaliza kuoga, huku mama yake akiwa ajuwi chochote, akashangaa kumwona mwanae akiwa anaelekea kwenye msikiti, ulipo pembeni ya nyumba za wafanyakazi, kwaajili ya kuswali swala ya Hadhuhuri,.
Msikiti huo, ndio sehemu yoyote ambayo watu wengine wangekutana na na kuingia bila shaka yoyote, kwamaana ni wanaume pekee ndio walikuwa wanaingia kuswali, huku wanawake wakiwa wanaswali vyumbani mwao.
Baada ya mkunaliza kuswali, bwana Radhaq alitumia nusu saa, kumwelekeza Abdulazizi mambo mengi ya imani, ila alimsifia kwa kujuwa kuswali, kitu ambacho unapaswa kukijuwa msoma, nikwamba.
Kijiji cha wakina Abdulazizi, yani Liwumbu, kina kaliwa na waislam wengi, sana, ungewaona Abdulazizi na bwana Radhaq, ungesema ni mtu na mtoto wake, labda wangeukumiwa na rangi za ngozi zao.
Ata muda wa chakula cha mchana, Radhaq, alikumbusha Abdulazizi akaitwe, wale pamoja kama familia, na walipomaliza kula akawaluhusu Shadya na Abdulazizi wakacheze.
“Shadya, mwonyeshe mwenzio mazingira yoye ya nyumbani, angalie wadudu, msiende mbali, na mkumbuke kukuja kuswali Alhahasiri” alisema bwana Radhaq.
Na kutokana na hali ya hewa kukosa jua kali, Shadya na Abdulazizi awakuwa na muda wakupoteza, wakaanza kuzulula, wakiingia hapa na kutokea pele, mpaka walipopata sehemu iliyojificha, na kuanza kale kachezo kao.
Walichakazana, huku wakishuhudia yale maji mtelezo, waliyo yaita mlenda waporini, walizidi kunogewa, na kusisitizana iwe siri yao, kwamba akutakiwa kujuwa mtu yoyote.
Wakati flani wakiwa wanaendelea kupeana dudu, alisikika Shadya akisisitiza jambo, “uwe unakuja kila likizo, mimi nataka uwe ni fanya kila siku” alisema Shadya, mschana mbae, toka utoto wake, uzuri wake, ulionekana wazi wazi,.
Kila wapofanya mchezo huu, ndipo walipovumbua vitu vinavyo wafanya wazidi kufurahia tendo lile, maana walibadiri mikao kila mara, huku mtindo wa mbwa, ukiwapa raha zaidi, na kumfanya Shadya asikie raha mara dufu.
Maana alihisi dudu kizama ndani, na kusugua kila kilicho takiwa kusuguliwa, kuanzia mashambu, mpaka kunde, japo huko ndani, kuna kitu kilikuwa kikwanzo, kiasi kwamba, kuna wakati alikuwa anahisi maumivu wakati wakukaa.
Mchezo uliishia mida ya saa tisa, mara baada ya adhana kusikika, walirudi nyumbani haraka, na kujiandaa kwa swala, awakujuwa kama wanafanya makosa, kwa na kwamba ata udhu yao, aikubariki, kitokana na kile walichokifanya.
Baada ya swala ya Alhasiri, wawili awa walikaa pamoja sebuleni, kwa kina Shadya, wakitazama vilamu, kwenye tv, kitu ambacho Abdulazizi, aliwakusikia kama hadithi ya kubuni, kuwa kuna video, lakini sasa alijionea mwenyewe.
Hali hii ilimfurahisha mama yake, ambae alitamani kama kungekuwa na shule hapa karibu, angemleta mwanae huyu, aishi, huku huku, maana alimwona kuwa, alikuwa katika furaha kubwa sana.*******
Jioni Abdulazizi akiwa ameshaoga, alichukuwa udhu, na mzee Radhaq wakaenda kuswali magharibi, hapo wakakaa msikitini mpaka saa mbili, muda wa swala ya insha.
Muda wote bwana Radhaq, akimfundisha Abdulazizi, mambo yanayo husu imani, walikaa kama baba na mwana, waliongea kama marafiki, ata walipomaliza kuswali, walienda pamoja nyumba kubwa.
Wakati wachakura cha jioni, kijana Abdulazizi ambae alikuwa ajabeba zueta au jacket la baridi, akiwa mezani anakula, ni wazi bwana Radhaq aliona masaibu ya baridi anayopitia Abdulazizi, ambae alilazimika kuvaa mashati mawili.
Hivyo bwana Radhaq akaagiza kuwa, Abdulazizi apewe makoti ya zamani ya Shadya, ambayo kwasasa alikuwa ameyapita kimo, kiukweli yalikuwa, ni sawa na mapya kwa Abdulazizi, ambae lifurahi sana, kama ambavyo, mama yake alijihisi raha hisiyo kifani, kuona kuna mtu anamjari mtoto wake.
Siku ya pili, walianza kwa kazi za kutengeneza giri la pili, nalo lilikuwa ni land rover mia na tisa, wakifunga vifaa ambavyo bwana Radhaq alikuja navyo toka Dar_es_salaam alikokuwa ameenda.
INAENDELEA
