Mke Wangu Alijifungua, Lakini Daktari Akakataa Kunipa Mtoto na Kuniambia, “Mtazame kwa Makini”

“Mtazame kwa makini,” daktari alisema huku akiwa amemshika mtoto na kumweka mbali kidogo nami. Mikono yangu ilikuwa tayari inatetemeka, ikiwa imenyooshwa tayari kumpokea mtoto wangu kwa mara ya kwanza.
“Kuna tatizo gani?” niliuliza kwa sauti iliyokuwa ikitetemeka kuliko nilivyotarajia.
Ngozi ya mtoto huyo ilikuwa nyeusi zaidi kuliko ya Sarah. Ilikuwa nyeusi sana.
Nyuma yangu, nilimsikia muuguzi akisogeza vifaa vya hospitali. Sauti ya vyuma ikigongana ilisikika kwa uwazi kupita kiasi. Chumba kilikuwa na harufu ya dawa za kuua vijidudu iliyochanganyika na harufu hafifu ya vitambaa vyenye unyevunyevu.
“Evans,” daktari alisema kwa sauti ya chini, “tulia kwanza na ufikirie kwa makini.”
Lakini muda huo ulionekana kwenda polepole sana. Nilijaribu kutabasamu, ingawa tabasamu langu lilionekana kuwa la kujilazimisha. Moyo wangu ulikuwa ukidunda kwa nguvu na bila mpangilio. Hakuna kitu kilichoeleweka, lakini nilihisi kila kitu kikianza kuvunjika mbele yangu. Swali moja lisilovumilika lilikuwa likinitesa.
Mimi na Sarah tulikuwa tumetumia miezi mingi kuota kuhusu siku hiyo. Jioni tulikuwa tukikaa pamoja, mkono wake ukiwa juu ya tumbo lake lililokuwa likikua. Alikuwa akicheka kwa upole kila mtoto alipokuwa akicheza tumboni.
“Unafikiri mtoto atakuwa na nywele kama zako?” aliwahi kuniuliza siku moja.
Nilitikisa kichwa huku nikitabasamu.
“Natumaini atakuwa na nguvu zako. Nywele si jambo la muhimu sana.”
Alinigusa kwa upole.
“Wewe huwa unasema hivyo kila wakati.”
“Na ninamaanisha,” nilimjibu. “Ninachotaka ni mtoto wetu awe na afya njema.”
Tulikuwa tofauti kwa namna ambayo watu hawakuacha kuitolea maoni. Mimi nilikuwa na ngozi nyeupe na nywele nyekundu zilizokuwa zikionekana wazi kila mahali nilipokwenda. Sarah alikuwa na ngozi nyeusi yenye mvuto wa kipekee. Watu walikuwa na tabia ya kukisia mtoto wetu angefanana na nani.
“Labda mtoto atakuwa na rangi ya ngozi iliyo katikati ya zenu,” mtu mmoja aliwahi kutania.
Sarah alinitazama kwa muda mrefu.
“Niambie jambo moja. Ahadi kuwa hilo halitabadilisha chochote kati yetu.”
“Hakuna kitakachobadilika,” nilijibu bila kusita.
Na kweli nilikuwa naamini hivyo.
Ujauzito wake uliendelea vizuri, kiasi cha kutushangaza. Kila tulipoenda kliniki, tulipewa matumaini zaidi. Kila hatua ndogo ya ukuaji wa mtoto ilikuwa ushindi kwetu. Wiki za mwisho zilipokaribia, familia zetu zote zilikuwa na hamu kubwa ya kumpokea mtoto.
Simu yangu ilikuwa karibu kila wakati ikiita.
“Kuna habari yoyote?” mama yangu alikuwa akiniuliza kila siku.
“Bado,” nilikuwa nikimjibu huku nikitembea huku na huko bila sababu ya msingi.
Sarah alikuwa akinitazama na kucheka.
“Wewe una wasiwasi kuliko mimi.”
“Sina wasiwasi,” nilisisitiza. “Niko tayari tu.”
Alicheka.
“Una wasiwasi sana, hilo liko wazi.”
Siku uchungu wa uzazi ulipoanza, kila kitu kilitokea kwa haraka. Wodi ya wazazi ilikuwa imejaa. Sauti za watu zilisikika kila upande, nyayo za watu ziliunguruma kwenye korido, na wauguzi walikuwa wakihangaika kuingia na kutoka katika vyumba mbalimbali.
Nilikaa karibu na Sarah, nikimshika mkono kila uchungu ulipokuja na kupungua.
“Unafanya vizuri sana,” nilimnong’oneza.
Alinikamata mkono kwa nguvu zaidi.
“Usiniache.”
“Sitakuacha,” nilimjibu.
Sarah alinitazama. Alikuwa amechoka sana, lakini bado alionekana kuwa na nguvu.
“Nenda. Nitakuwa sawa.”
“Nitakuwa hapa karibu,” nilimwambia.
Nilipotoka nje, korido ilionekana kuwa na mwanga mkali kupita kiasi. Taa za juu zilikuwa zikitoa mwanga mkali ulionifanya nikose raha. Nilitembea huku na huko, nikihesabu hatua bila hata kujitambua.
Simu yangu ilikuwa ikiendelea kutetemeka kwa ujumbe na simu.
“Mtoto amezaliwa?”
“Kuna taarifa yoyote?”
“Evans?”
Sikujibu hata mmoja. Harufu ya dawa za hospitali ilikuwa kali puani mwangu. Mahali fulani nilisikia mtoto akilia kwa sauti ya juu. Nilifumba macho yangu na kujaribu kutuliza mawazo yangu.
Ghafla, nilisikia mtu akiita jina langu.
“Evans!”
Niligeuka haraka.
“Ni wakati wako sasa,” muuguzi alisema.
Nilipoingia tena chumbani, kila kitu kilionekana kwenda polepole. Hewa ilikuwa ya joto na nzito. Sarah alikuwa amelala kitandani, uso wake ukiwa umechoka, lakini bado kulikuwa na furaha fulani iliyong’aa usoni mwake.
“Evans,” alinong’ona.
Nilimsogelea.
“Umeweza. Tumefanikiwa,” nilimwambia.
Nilimwinamia na kugusa paji la uso wake kwa langu.
“Mtoto yuko wapi?” niliuliza kwa sauti ya chini.
“Naweza kumbeba?” niliuliza.
Daktari alisita kwa muda mfupi.
“Bila shaka,” alijibu, lakini nilihisi kuna jambo lisilo la kawaida.
Badala ya kumsogelea, nilirudi nyuma kidogo.
“Subiri,” nilisema kwa sauti ya chini.
Sarah alinitazama kwa mshangao.
“Evans?”
“Nahitaji kuelewa kinachoendelea,” nilisema.
“Kuelewa nini?” aliuliza. Sauti yake ilikuwa tulivu, lakini wasiwasi ulianza kuonekana.
Nilimtazama muuguzi aliyekuwa karibu nasi. Alikuwa akipitia mafaili huku akikunja uso kidogo.
“Kulikuwa na familia nyingine,” alisema. “Ilikuwa na jina la ukoo linalofanana na hili.”
Niligeuka haraka.
“Unamaanisha nini?”
“Ni jina linalofanana tu. Tunahakikisha kila kitu mara mbili,” alijibu, lakini sauti yake haikuwa na uhakika.
Mawazo yangu yalianza kuchanganyikana. Wodi yenye shughuli nyingi. Wanawake wengi wakijifungua. Majina yanayofanana.
Nilimgeukia Sarah.
“Naomba tuzungumze,” nilisema kwa upole.
Alitikisa kichwa, nami nikamsaidia kuinuka kidogo kitandani.
“Kuna nini?” aliniuliza.
Nilisita kabla ya kuzungumza kwa sauti ya chini.
Kimya kizito kilitawala kati yetu.
“Eleza vizuri unachotaka kusema,” alisema baada ya muda. Sauti yake ilikuwa ikitetemeka, lakini bado alijitahidi kuwa imara.
Nilitikisa kichwa.
“Sikushutumu kwa jambo lolote.”
“Basi unafanya nini?” aliuliza huku macho yake yakinitazama kwa maumivu.
Nilihisi koo langu likikauka.
“Mimi… ninahitaji kujua,” nilisema kwa sauti dhaifu.
“Kujua nini, Evans?” alisisitiza.
Nilivuta pumzi kwa nguvu.
“Kama kweli huyo mtoto ni wangu.”
Maneno hayo yalibaki hewani, yakiwa mazito na yenye kuumiza. Uso wa Sarah ulibadilika ghafla. Kwa muda mfupi hakusema chochote.
Kisha akatoa sauti ndogo ya maumivu.
“Unauliza swali hilo sasa hivi?” alinong’ona.
Nilihisi majuto yakinijaa mara moja.
“Sikumaanisha—”
“Lakini umesema hivyo,” alinikatiza. Sauti yake ilivunjika, lakini hakukata tamaa. “Umechagua kuniuliza jambo hili wakati huu,” aliendelea. “Baada ya yote tuliyopitia.”
Macho ya Sarah yalijaa machozi.
“Nilikua nakuamini,” alisema.
“Bado ninakuamini,” nilijibu haraka.
“Basi kwa nini tunazungumza kuhusu jambo hili?” aliuliza.
Sikuwa na jibu.
Chumba kilionekana kuwa kidogo zaidi. Mwanga wa taa ulionekana kuwa mkali zaidi, na kila sauti ilisikika kwa nguvu. Nilipitisha mkono wangu kwenye nywele zangu huku vidole vyangu vikitikisika.
“Hili halieleweki,” nilisema, zaidi nikijisemea mwenyewe.
Sarah alicheka kwa uchungu.
“Kwa hiyo umeamua kuwa mimi ndiye mwenye tatizo?”
“Hapana,” nilijibu haraka. “Sikumaanisha hivyo.”
“Basi sema unachomaanisha,” alisisitiza.
Nilimtazama mtoto tena. Nilikuwa nimejaa mashaka ambayo hayakutaka kuondoka.
“Sijui hata ninachosema,” nilikiri.
Na huo ndio ulikuwa ukweli.
Mabega yake yalilegea kidogo. Safari hii haikuwa kwa sababu ya uchovu wa kujifungua, bali maumivu makubwa zaidi yaliyokuwa moyoni mwake.
“Unaniamini au huniamini,” alisema kwa sauti ya chini. “Huwezi kuwa na vyote viwili kwa wakati mmoja.”
Maneno yake yalinigusa sana.
“Evans,” alisema taratibu, “nitazame na unijibu. Unaamini kweli kwamba ninaweza kukudanganya kuhusu jambo kubwa kama hili?”
Sauti yake haikuwa ya hasira. Na hilo lilifanya hali kuwa mbaya zaidi.
Nilifungua mdomo, lakini hakuna neno lililotoka.
Kimya changu kilivunja kitu ndani yake.
Aligeuza uso wake upande mwingine.
“Baada ya yote tuliyopitia pamoja,” alinong’ona, “ndiyo jambo unalolifikiria?”
Nilimsogelea.
“Jambo hili si rahisi kama unavyofikiri.”
“Ni rahisi,” alijibu kwa ukali. “Ni suala la kuaminiana au kuwa na mashaka.”
Mtoto alitoa kilio kidogo. Sauti hiyo ilikatiza mvutano uliokuwa chumbani kama kisu kinachokata kitu.
Muuguzi mmoja alisogea mbele kwa upole.
“Bwana, labda tunapaswa kuhakiki tena taarifa za kumbukumbu za wagonjwa,” alisema.
Sauti yake ilikuwa tulivu, lakini macho yake yalionyesha wasiwasi.
Nilitikisa kichwa haraka.
“Ndiyo. Tafadhali fanyeni hivyo.”
Sarah alicheka kwa sauti ya chini, lakini hakukuwa na furaha yoyote katika kicheko chake.
“Kwa hiyo sasa tunahitaji ushahidi?” alisema.
Muuguzi alielekea mlangoni.
“Nitamwita muuguzi mkuu,” aliongeza.
Alipotoka, chumba kilionekana kuwa na ubaridi zaidi.
Taa iliyokuwa juu iliwaka na kuzimika kidogo, huku mwanga wake hafifu ukienea kwenye kuta. Nilisikia nyayo za watu kwenye korido, zikikaribia na kupita kwa haraka. Kila hatua ilinifanya moyo wangu uendelee kubana.
“Sikuwa na nia ya kukuumiza,” nilisema.
“Lakini umeniumiza,” alijibu.
Jibu lake lilikuwa fupi, lakini lilitosha.
Dakika zilipita kwa uzito mkubwa. Kilio cha mtoto kilizidi kuwa kikubwa. Kila sauti yake iliongeza majuto ndani yangu.
Nilisugua viganja vyangu huku nikihisi ngozi yangu ikiwa imekauka. Kila kitu kilionekana kuwa si cha kawaida.
Ghafla, mlango ulifunguliwa.
Muuguzi mkuu aliingia akiwa ameongozana na yule muuguzi wa awali.
“Tumalize suala hili,” alisema kwa msisitizo.
Kuingia kwake kulibadilisha hali ya chumba. Haikuwa kwamba kila kitu kilitulia, lakini sasa kulikuwa na utaratibu zaidi.
Alianza kukagua vitambulisho vilivyokuwa vimefungwa kwenye mikono ya watoto na wagonjwa. Alivikagua kimoja baada ya kingine.
Vidole vyake vilisogea kwa umakini, akihakikisha kila taarifa ilikuwa sahihi.
“Jina lako?” aliniuliza.
“Evans,” nilijibu.
Alitikisa kichwa.
“Na mama wa mtoto?”
“Sarah.”
Alilinganisha tena vitambulisho hivyo, huku uso wake ukionyesha wasiwasi.
“Niletee kumbukumbu za kujifungua,” alimwambia muuguzi mwingine.
Sauti ya kurasa za karatasi zikigeuzwa ilisikika chumbani. Nilimtazama kwa makini kila alipokuwa akifanya ukaguzi, huku moyo wangu ukiendelea kudunda kwa nguvu.
“Kulikuwa na tukio jingine,” yule muuguzi mdogo alisema kwa sauti ya chini. “Familia yenye jina la ukoo linalofanana sana.”
Muuguzi mkuu aliinua kichwa haraka.
“Mtoto huyo yuko wapi sasa?”
“Tusihitimishe chochote kabla ya kupata uhakika,” muuguzi mkuu alisema. Lakini sasa sauti yake ilikuwa imebadilika. Kulikuwa na haraka zaidi.
Alinigeukia.
“Tunahakikisha kila kitu.”
Nilitikisa kichwa, ingawa koo langu lilikuwa limekauka.
Sarah alikuwa amekaa kimya kabisa. Macho yake yalikuwa yakitazama sehemu moja bila kuangalia kitu chochote.
Nilimsogelea.
“Sarah—”
“Usifanye hivyo,” alisema kwa upole.
Maneno hayo yalinifanya nisimame palepale.
Muda mfupi baadaye, mlango ulifunguliwa tena. Muuguzi mwingine aliingia akiwa amembeba mtoto wa pili. Mtoto huyo alikuwa amefunikwa vizuri kwa kitambaa na alikuwa kimya.
Chumba kizima kilionekana kusubiri kwa hamu kujua kitakachofuata.
“Hebu tukague kwa makini,” muuguzi mkuu alisema.
Alisimama kati ya watoto hao wawili na kuanza kulinganisha vitambulisho vyao. Mikono yake ilikuwa imara, lakini hali ya chumba ilikuwa na mvutano mkubwa.
Nilikuwa nasikia hata pumzi zangu mwenyewe, ambazo zilikuwa fupi na zisizo na mpangilio.
Ghafla, alisimama.
Macho yake yalibana kidogo.
“Huyu mtoto…” alinong’ona.
Alikagua tena. Kisha akakagua mara nyingine.
“Watoto wamechanganywa,” alisema hatimaye.
Maneno hayo yalinigonga kwa nguvu.
Mtoto aliyekuwa amebebwa na muuguzi wa pili aliletwa karibu zaidi.
“Huyu hapa,” muuguzi mkuu alisema kwa upole. “Huyu ndiye mtoto wenu.”
Nilimtazama bila kuweza kusogea.
Ngozi ya mtoto huyo ilikuwa nyepesi zaidi. Haikufanana kabisa na yangu wala ya Sarah, lakini ilikuwa katikati ya rangi zetu. Kulikuwa na mchanganyiko ulionifanya nihisi mtoto huyo alikuwa wetu.
Nilisogea taratibu. Mikono yangu ilikuwa ikitetemeka nilipoinyoosha ili kumpokea.
Nilipomshika hatimaye, nilihisi kitu kikibadilika ndani yangu. Ilikuwa hisia ya kumtambua mtoto wangu. Uhusiano wa kipekee ambao sikuweza kuueleza kwa maneno, lakini niliuhisi moyoni.
Sarah aliinua macho yake na kunitazama kwa makini.
Nilimgeukia.
“Ni mtoto wetu,” nilisema kwa sauti ya upole.
Midomo yake ilifunguka, lakini hakusema chochote. Machozi yalianza kumtiririka mashavuni.
Daktari alitoa pumzi ndefu.
“Samahani kwa mkanganyiko huu,” alisema. “Vitambulisho vya watoto vilichanganywa wakati wa kuweka alama za utambulisho. Ni jambo linalotokea mara chache, lakini linaweza kutokea.”
Alisimama kidogo kabla ya kuongeza:
“Pia, ni muhimu kuelewa kwamba mwonekano wa watoto wachanga unaweza kubadilika kwa kiasi kikubwa katika saa za kwanza baada ya kuzaliwa.”
Maneno yake yalikuwa yanaeleweka. Na hilo lilifanya hali iwe mbaya zaidi kwangu.
Sarah alivuta pumzi kwa kutetemeka.
“Kwa hiyo mambo yote haya…” alianza kusema, lakini sauti yake ilikatika.
Nilishusha kichwa changu.
“Samahani,” nilisema.
Lakini nilihisi msamaha wangu ulikuwa mdogo sana ukilinganisha na maumivu niliyokuwa nimemsababishia.
Hata hivyo, jambo fulani lilikuwa tayari limebadilika. Jambo ambalo sikuweza kulirudisha nyuma.
Sarah hakunyoosha mkono kunigusa. Alielekeza mawazo yake kwa mtoto pekee. Alimgusa kwa uangalifu mkubwa, kana kwamba alikuwa akilinda kitu dhaifu sana.
Na kitu hicho hakikuwa mtoto pekee, bali pia moyo wake mwenyewe.
“Nilikuwa nakuhitaji,” alisema baada ya muda.
Sauti yake ilikuwa ya chini, karibu na kunong’ona.
“Lakini wewe ulinishuku.”
Kila neno lilinigusa sana. Hakukuwa na hasira katika sauti yake. Kulikuwa na maumivu tu.
“Niliingiwa na hofu,” nilisema. “Sikufikiria vizuri—”
“Tatizo ndilo hilo,” alijibu. “Hukufikiria kabisa.”
Maneno yake yaliendelea kunisumbua hata baada ya kila kitu kueleweka. Hata baada ya madaktari na wauguzi kuondoka chumbani.
Saa zilizofuata zilikuwa za ukimya mkubwa. Tulikaa pamoja, lakini umbali uliokuwa kati yetu ulionekana kuwa mkubwa kuliko hapo awali.
Nilimtazama Sarah alipokuwa akimbeba mtoto. Alikuwa akigusa vidole vidogo vya mtoto kwa upole na uangalifu mkubwa.
“Samahani,” nilisema tena.
Safari hii nilizungumza polepole na kwa dhati.
“Niliruhusu mashaka yanitawale.”
Hakunitazama mara moja. Alipoinua macho yake hatimaye, niliona uchovu mwingi. Haukuwa uchovu wa kujifungua pekee, bali pia maumivu ya kila kitu kilichotokea.
“Najua,” nilikiri. “Na ninajutia sana jambo nililofanya.”
Ukweli huo ulibaki kati yetu.
Katika siku zilizofuata, tulianza kuzoea maisha mapya ya kumlea mtoto. Kulikuwa na nyakati za kumnyonyesha, kumbadilisha nepi na kupumzika kwa muda mfupi. Taratibu, nyakati ndogo za furaha zilianza kujitokeza.
Nilianza kutambua jinsi mtoto alivyokuwa akionyesha hisia usoni. Alikuwa na namna fulani ya kukunja midomo yake na mikunjo midogo karibu na macho iliyokuwa ikinikumbusha sisi wawili.
“Sikiliza,” nilimwambia Sarah siku moja kwa upole. “Ana tabasamu lako.”
Sarah alinitazama. Kwa sekunde chache, uso wake ulilegea na kuonyesha furaha kidogo.
Lakini hisia hiyo ilitoweka tena.
Nilielewa kwamba kuaminiana hakurudi kwa siku moja. Kulihitaji kujengwa upya, hatua kwa hatua.
Nilijitahidi kubadilika katika kila jambo dogo. Nilihakikisha ninakuwepo, ninasikiliza zaidi na kuchagua maneno yangu kwa uangalifu.
Jioni moja, mtoto alipokuwa amelala, nilikaa karibu na Sarah.
“Sitazamii kila kitu kirudi katika hali yake haraka,” nilisema.
“Lakini nitajitahidi kurudisha imani yako kwangu.”
Alinitazama kwa muda mfupi, kisha akatikisa kichwa kidogo.
“Hicho ndicho unachoweza kufanya,” alisema.
Haikuwa maana kwamba alikuwa amenisamehe kabisa. Bado hapana. Lakini angalau kulikuwa na hatua ndogo ya kuelekea huko.
Hofu inaweza kukufanya uone mambo ambayo hayapo. Inaweza kujaza mapengo ya taarifa kwa mashaka na tuhuma. Ukiiruhusu ikutawale, inaweza kubadilisha kila kitu ulichokuwa ukikiamini.
Katika tukio lile, nilichagua mashaka badala ya kuamini. Niliruhusu kutokuwa na uhakika kuzungumza kwa sauti kubwa kuliko upendo.
Na uamuzi huo ulikuwa na matokeo yake.
Sarah hakufanya chochote kilichostahili mashaka yangu. Hata hivyo, alilazimika kubeba maumivu yake katika kipindi ambacho alikuwa dhaifu zaidi na alihitaji upendo na msaada wangu.
Siwezi kubadilisha kilichotokea siku ile. Lakini ninaweza kujifunza kutokana na kosa langu. Ninaweza kuchagua kufanya tofauti wakati mwingine.
Kuaminiana hakuthibitishwi katika nyakati rahisi. Huwa kunajaribiwa zaidi pale mambo yanapokuwa magumu na majibu yanapokosekana.
Sasa ninapombeba mtoto wangu, huwa nakumbuka uamuzi ule nilioufanya kwa haraka. Uamuzi ambao sitaki kuurudia tena maishani mwangu.
Kwa sababu mwishowe, swali moja linaendelea kubaki moyoni mwangu:
Wakati mambo yanapoonekana kutokuwa wazi, utachagua kuwa na mashaka au utaamua kuamini?
Simulizi hii imechochewa na matukio halisi yaliyoshirikishwa na wasomaji wetu. Tunaamini kila simulizi linafundisho linaloweza kuwaelimisha na kuwapa wengine mwanga. Ili kulinda faragha ya wahusika wote, wahariri wetu wanaweza kubadilisha majina, maeneo na baadhi ya maelezo, huku wakihifadhi kiini cha tukio halisi. Picha zilizotumika ni kwa ajili ya kuonyesha mfano tu. Ikiwa ungependa kushiriki simulizi lako, tafadhali wasiliana nasi kupitia barua pepe.
Kichwa mbadala kinachovutia kwa tovuti ya Msomi Bora:
Mke Wangu Alipojifungua, Daktari Alikataa Kunipa Mtoto na Kuniambia Nimtazame Vizuri – Kilichofuata Kilinivunja Moyo






