BINTI MREMBO ALIYEDHARAU WATU KWA UZURI WAKE – BAADAYE ALIJUTA SANA
Katika mji mdogo wa pwani ya Tanzania uliokuwa karibu na bahari ya Hindi, aliishi binti mmoja aliyeitwa Aisha. Aisha alikuwa mrembo kupita maelezo. Ngozi yake laini kama hariri, macho makubwa yenye mvuto, na tabasamu lililoweza kuyeyusha mioyo ya vijana wengi. Kila alipopita sokoni au kanisani, watu waligeuka kumtazama.
Lakini pamoja na uzuri wake, Aisha alikuwa na kasoro moja kubwa — dharau.
Aliamini uzuri wake ulikuwa kila kitu. Aliwadharau wasichana waliovaa kawaida, aliwacheka wale waliokuwa na changamoto za maisha, na hata kuwajibu vibaya wazee waliomshauri. Rafiki zake wengi walimuacha kwa sababu ya kiburi chake, lakini hakujali. Alisema,
“Mimi ni tofauti. Siwezi kushuka kiwango”
Wavulana matajiri walimzunguka, wakimnunulia zawadi na kumpeleka sehemu za kifahari. Aisha alizoea maisha ya starehe na sifa. Aliona dunia ipo chini ya miguu yake.
Mwanzo wa Mabadiliko
Siku moja, baada ya sherehe kubwa ya usiku, Aisha alianza kuhisi uchovu wa ajabu. Mwili wake ulianza kudhoofika. Alidhani ni homa ya kawaida, lakini hali iliendelea kuwa mbaya. Alipokwenda hospitali, vipimo vilionyesha kuwa alikuwa ameambukizwa ugonjwa sugu uliotokana na maisha ya uzembe na mahusiano yasiyo salama.
Habari hiyo ilimpiga kama radi.
Kwa mara ya kwanza, Aisha alilia bila kujisitiri. Uzuri wake ulianza kufifia. Ngozi yake ilibadilika, uzito ukapungua, na watu waliokuwa wakimzunguka kwa tamaa walitoweka mmoja baada ya mwingine.
Yule kijana tajiri aliyemwahidi dunia nzima alimkimbia. Simu zake hazikujibiwa tena. Marafiki wa starehe walipotea kama upepo.
Kujitafakari
Katika upweke wake, Aisha alianza kukumbuka maneno ya mama yake aliyekuwa akimwonya:
*”Uzuri wa nje hupita, lakini tabia njema hubaki milele.”*
Alianza kujuta kwa jinsi alivyowadharau watu. Alimkumbuka msichana mmoja aliyekuwa darasani naye aliyekuwa na ugonjwa wa ngozi, ambaye Aisha alimcheka hadharani. Sasa alijiona katika nafasi ile ile.
Polepole, aliamua kubadilika. Alianza kuhudhuria kliniki kwa matibabu na ushauri. Alijiunga na kikundi cha msaada kwa wagonjwa wengine. Hapo alikutana na watu waliokuwa na mioyo ya dhahabu licha ya changamoto zao.
Kwa mara ya kwanza, Aisha alijifunza kuwa mnyenyekevu.
Alianza kuwatembelea wagonjwa hospitalini, akiwatia moyo. Aliomba msamaha kwa baadhi ya watu aliowahi kuwaumiza. Si kila mtu aliyemsamehe mara moja, lakini wengine waliona mabadiliko yake ya kweli.
Maisha Mapya
Miaka ilipita. Ingawa hakurudi katika hali yake ya awali kabisa, afya yake ilitengamaa kwa kiasi. Uzuri wake wa zamani haukuwa kama awali, lakini macho yake yalikuwa na mwanga wa hekima na huruma.
Siku moja, alipokuwa akitoa ushuhuda katika mkutano wa vijana, alisema kwa sauti tulivu:
*”Nilijivunia uzuri wangu na kuwadharau wengine. Lakini maradhi yalinifunza kuwa thamani ya mtu haipo kwenye sura, bali kwenye moyo.”*
Watu wengi waliguswa na simulizi yake. Baadhi ya wasichana waliokuwa wakitembea katika njia ile ile aliyopita walibadilika mapema kutokana na ushuhuda wake.
Aisha aligundua kuwa ingawa maradhi yalibadilisha maisha yake, pia yalimuokoa na nafsi yake ya zamani.
