KAKA CHENI.. NDIYO NINI SASA
ONYO: Wakubwa tu, kuanzia Miaka 18, ndio wasome hii Hadithi
Sehemu Ya 9
IMEANDIKWA NA : MAZUNDURU ATHUMANI
Baba aliingia ndani nyumba kubwa. Baada ya kama dakika kumi akatoka akiwa ameongozana na mama…
“Kaka yako yuko?” aliuliza baba.
“Yupo.”
“Amerudi saa ngapi?” aliuliza mama…
“Anasema alikwenda kununua sabuni ya kuogea,” nilimtungia uongo…
“We Cheni,” aliita mama.”
“Naam.”
Kaka Cheni alikuja, lakini niligundua kwamba, nilimtungia uongo mbaya sana…
“Ulikwenda wapi?”
“Dukani…”
“Kununua nini?”
Mimi nilijua kaka Cheni alisikia niliposema alikwenda kununua sabuni, kumbe hakusikia…
“Kununua wembe,” alisema na kwenda kinyume kabisa na maelezo yangu…
“Wewe na dada yako nani muongo? Yeye amesema ulikwenda kununua sabuni ya kuogea, wewe unasema ulikwenda kununua wembe,” mama alikuja juu.
“Hata sabuni nilinunua mama,” alisema kaka Cheni.
Baba akadakia…
“Haya, kalete huo wembe na hiyo sabuni.”
Kaka Cheni alinikata jicho hilo, huku akiingia ndani kwake.
“Leo tunaumbuka, sijui kwa nini tumefanya mambo ya kijinga namna hii sisi, hakika tukio hili likipita salama naapa sitarudia tena na nitamheshimu kaka Cheni na kuogopa kuwa naye karibu,” niliwaza.
Baada ya muda kaka Cheni akatoka na sabuni ya kuogea ikiwa kwenye boksi jipya, mwenyewe nikashangaa…
“Huo wembe uko wapi?” aliuliza mama…
“Nimeupoteza.”
“Umeupotezaje wakati wewe ndiye uliyeununua?” mama alimwuliza kaka.
“Siyo nimeupoteza kwa maana ya kuuangusha, nimesahau nilipouweka mama,” kaka Cheni alijitetea.
“Ukisikia uzembe ndiyo huo, kwa mfano zingekuwa pesa si ingekuwa umepata hasara?” mama alimwuliza kaka.
“Ingekuwa hivyo mama, lakini siyo kwa kupenda,” kaka Cheni alimwambia mama aliyeishia kumwangalia tu.
Kifupi mimi nilijifunza kitu kwamba, maisha wanayotaka wazazi niyaishi mimi na kaka Cheni ni mabaya sana kuliko kutupa uhuru.
Kaka Cheni na ubwanga wake wote lakini anaambiwe asiwe anatoka nyumbani ni balaa!
***
Yaliisha, usiku ukaingia. Baba alikaa sana nje siku hiyo, najua alikuwa akimlenga kaka Cheni asitoke. Ilipofika saa sita usiku, baba akaingia ndani kulala.
Mimi nikamchokoza kaka Cheni kwa meseji…
“Dingi ndiyo kaingia, utatoka?”
“Kwenda wapi?”
“Si mademu zako.”
“Hata wewe demu wangu, njoo basi huku.”
Nilitabasamu mwenyewe kwanza, lakini moyo ukanisuta kwa swali langu kwa kaka Cheni kwani alichoniambia si ndiyo ukweli! Kama si ukweli kwa nini nilimuuliza vile?
Halafu ilikuwa ni mara yangu ya kwanza kumuuliza swali kama lile kwamba, haendi kwa mademu wake?
“Mh!” Niliguna nikiwa na maana nina wasiwasi na kuniita kwake…
“Unaguna nini sasa?” kaka Cheni aliniuliza.
“Nimefurahi tu.”
“Umefurahi mimi kukuita au?”
“Nimefurahi leo hutoki.”
“Mdingi kaloga. Saa hizi ningekuwa kitaa,” alisema kaka Cheni kwenye meseji yake…
“Teh! Teh!” mimi nilicheka tu.
Lakini kichwani akili yangu ilikuwa inagongana. Kwamba kama kaka Cheni atakazana niende chumbani kwake. Je, niende kweli au nikatae?
Nilijikuta nawaza sana kwa muda huku nikiwa sina uamuzi kama ikitokea…
“Oyaa,” kaka Cheni alituma meseji hiyo baada ya ukimya mrefu kidogo.
“Niambie.”
“Waja au?”
“Mh! Kaka Cheni bwana, mi naogopa ujue.”
“Unaogopa nini sasa?”
“Mfano baba akitoka je?”
“Kwani kuna siku ametoka akaingia kwako au kwangu?”
“Najua hawezi lakini akiniulizia?”
“Basi mimi nije kwako.”
“Ndiyo itakuwaje sasa?”
“Akiniulizia mimi hakuna noma hata kama atajua nimeondoka nyumbani, msala utakuwa kwangu mwenyewe.”
“Mh! Kaka Cheni wewe…huogopi?”
“Siogopi.”
“Sasa mfano ukija, utakaa kwangu mpaka muda gani?” nilimuuliza swali la mtego. Maana asitegemee akija akalala mpaka jua linatoka…
“Chapuchapu tu,” alijibu fasta.
“Mh!” Nilimgunia kwanza…
“Mbona unaguna sista?”
“Nimefurahi tu.”
“Sasa…si muda unakwenda?”
Kaka aliponiambia hivyo, sikumjibu kwa wakati kwani bado moyo ulikuwa ukinisuta kwa kitendo cha kufanya mapenzi na kaka yangu.
“Oya sista, mbona sikusomi, nije au unakuja wewe?” kaka aliniuliza tena.
Aliponiuliza hivyo, nikakambuka jinsi alivyokuwa akinishika, kunibusu, kunifinya na alivyonipa denda lake tamu, nikajikuta mwili ukinisisimka, nikatamani kuwa naye.
“Njoo,” nilimuita kwa meseji fupi tu hiyo.
Lakini moyoni niliamini kwamba, tabia za wazazi kutuzuia kutoka zinachangia kutokea kwa hali ile.
“Haya yote wameyasababisha baba na mama kwa sababu ya ukali wao, yaani wanatuchunga kama mbuzi, shauri yao bwana,” nilijisemea moyoni.
Nilimsikia kaka Cheni akitoka kitandani kwake. Mimi nikaenda kufungua mlango wa chumba changu. Nikamsikia akifungua mlango wake, akatoka. Nikamsikia akishika mlango wangu, akaingia ndani, akaufunga.
“Nizime taa?” nilimuuliza nikiwa nimejiinamia…
“Ndiyo maana yake,” alisema.
Tulitumia sauti ndogo sana kuwasiliana ili lisisanuke.
Nilizima taa mwenyewe mwenye chumba kisha nikarudi kitandani. Kaka yeye alishapanda kitandani zamani sana akinisubiri.
Nilipopanda, nilipita hadi ukutani…
“Lakini kaka Cheni wewe… tukifumwa shauri yako,” eti nilijivua.
“Hamna. Akija baba nazama chini ya kitanda kama asubuhi halafu kesho namwambia nilikwenda kununua wembe.”
“Mh!” Niliguna…
“Halafu wewe unapenda sana kuguna. Kwa nini lakini?”
“Basi tu kaka Cheni nimezoea kufanya hivyo.”
“Mimi sii-pendi hiyo tabia yako ya kuguna,” kaka Cheni akaniambia.
“Nisamehe kaka,” nikamwambia.
Tukawa tunasikilizana tu sasa. hakuna aliyemgusa mwenzake. Mimi nilikuwa naogopa, nilikuwa natetemeka. Kichwani nilikuwa nina maswali kibao kuhusu uamuzi wa kutembea na kaka yangu wa damu moja.
Kaka Cheni ndiye aliyeanza kunishika, akanigeuzia kwake maana nililala naangalia juu…
“Vipi?” Eti nilimuuliza kama sijui kwa nini alinigeuzia kwake. Yaani mpaka mtu anaingia ndani kwangu, anapanda kitandani nilikuwa sijui ni kwa nini?
“Kwani hujui?” naye aliniuliza, nikacheka ndani kwa ndani.
Niligeuka. Hapo nilikuwa ndani ya kanga moja tu. Kaka Cheni akaivuta ikatoka, nikawa kama nilivyozaliwa sasa…
“Mh!” Niliguna, nikakumbuka alivyosema kwamba napenda sana kuguna, nikamwomba samahani. Hakunijibu, nikamwona anainua miguu juu na kuvua bukta…
“We kaka Cheni, hebu sikiliza nje, kama kuna mtu anatembea,” nilimwambia.
“Hakuna mtu bwana…” aliniambia akisikilizia kama maneno yangu yalikuwa na ukweli wowote.
“Yupo, we husikii? Inawezekana ni baba!”
“Uoga wako tu, mbona kuko kimya.”
Kaka Cheni aliongea huku akinisogelea zaidi maana tayari bukta yake ilikuwa pembeni wala mimi kanga yangu sikujua wakati huo ilikuwa kona gani, tukawa saresare maua. Kwa pozi za taratibu aliupitisha mkono wake wa kulia na kuanza kunipapasa taratibu.
Mh! Mwenzenu, hali niliyoisikia baada ya kaka Cheni kuanza kufanya hivyo haikuwa ya kawaida, akili zangu zote zikaniruka, nikawa kama natetemeka vile kwa homa ya ghafla. Bila kutegemea nikajikuta naanza kuhema kwa pupa.
“We kaka Cheni wewe unajua baba atatukuta?” niliongea kwa kudeka f’lani huku macho nimeyalegeza nikimvutia kwangu zaidi na zaidi.
Kaka Cheni hakuongea neno lolote, tayari mikono yake ilikuwa imekwisha chachamaa akinigusa hapa na pale katika mwili wangu, aliponichanganya zaidi ni pale alipoanza kuutumia ulimi wake kuufanyisha ziara ya utalii mwilini mwangu. Nilihisi akinimaliza akili zangu bure, nguvu zote zikaniishia, nikalegea mno na kuanza kutoa miguno iliyoashiria kuzidiwa na mihemko, nikaanza kumsisitiza kaka Cheni kama ni uwanjani tuingie tucheze halafu asepe maana sikuwa naamini sana siku hiyo.
Lakini yeye alizidi kukazana kunishikashika, mara nikashtukia akinihemea kwenye sikio langu la upande wa kushoto. Joto la kukumbatiana likazidi kunipanda zaidi, bila kutegemea nilishindwa kujizuia nikamwingiza uwanjani ili tusakate mpira.
Nafikiri kaka Cheni alifahamu tayari nilikuwa nimekwishazidiwa kihisia, hakutaka kuwa na hiyana na yeye aliamua kuucheza mpira huo kwa ustadi wa hali ya juu.
Kila mmoja wetu alikuwa na akili zake kwani wakati kaka Cheni akikazana na mpira, mimi nilisikilizia nje, nikasikia sauti ikiita…
“We Cheni…Cheni, upo..?”
Alikuwa ni baba.
Kaka Cheni akakurupuka kitandani akitaka kuniacha peke yangu, nilijaribu kumng’ang’ania asiondoke kwanza lakini alinizidi nguvu, akasimama kando ya kitanda huku akihema kwa kasi, kisha haraka nikamuona akiokota bukta yake na kuivaa.
Moyoni niliumia sana huku nikimchukia baba kuliko kawaida maana nilihisi wakati huo alininyanyasa mimi kuliko wakati mwingine wowote ule, tayari mwili wangu ulinyong’onyea na kukosa nguvu.
Baba alinikata stimu, sikuwa na jambo la kufanya zaidi ya kukubaliana na hali halisi maana tayari kilikuwa kimekwisha nuka.
Wakati huo pia tofauti na mwanzo, sauti ya baba nilianza kuisikia kutoka kwenye dirisha langu ikiniita. Nafikiri ni baada ya kuona chumbani kwa kaka Cheni kuko kimya ndipo baba alihamia kwangu.
“Tufanyeje?” kaka Cheni aliniuliza kwa sauti ya chini huku nikijifunga kanga na yeye akivaa sawasawa bukta yake.
“Ingia huku,” nilimwambia kaka Cheni…
“Chini ya uvungu?”
“Ndiyo.”
Harakaharaka kaka Cheni alizama chini ya uvungu wa kitanda, mimi nikajilaza kitandani taratibu mfano wa mtu aliyekuwa ameshtuka wakati amekwisha anza kupitiwa na usingizi niliitika.
“Umekwisha lala?” baba aliniuliza.
“Ndiyo.”
“Haya, huyo kaka yako sijui yuko wapi?”
“Si chumbani kwake baba!”
“Hayumo.”
“Mh! Labda msalani.”
“Haya wewe lala, atanitambua tukionana.”
Nilisikia hatua za baba akiondoka. Nilimsindikiza kwa hasira aa ndani kwa ndani huku moyoni nikimlaani kwa kitendo chake cha kutuchunga sana kama mbuzi, lakini kilichoniudhi zaidi wakati huo ni kitendo cha baba kunikatisha stimu.
Baada ya kuhisi baba amekwishaondoka, nilimwambia kaka Cheni atoke chini ya uvungu, akafanya hivyo, lakini na yeye alionekana kuchukizwa na kitendo cha baba kukaa anatuchunga kila wakati.
“Wazee wengine nuksi kweli,” kaka Cheni alisema, mimi nikacheka nikimpa pole kwa adha aliyokutananayo chini ya uvungu.
“Ngoja niende asije akarudi tena,” alisema kaka Cheni.
“Mh…mh…” niliguna nikitingisha kichwa kumaanisha sikukubaliana naye.
“Nini sasa?”
“Usiondoke.”
“Mh! We kweli hunitakii mema.”
“Ameshakwenda chumbani kwake kulala.”
“Hawezi kulala huyo. Akili yake yote iko kwangu, ngoja nilisovu hili kwanza nitarudi tena.”
Sehemu Ya 10
Nikawa namsukuma kaka Cheni ili ajue kwamba nataka kutoka lakini yeye akagoma kwa vitendo, maana aliendelea kuning’ang’ania kwa asilimia mia moja! Sikuwa na uwezo wa kufanya lolote labda kupiga kelele…
“Kaka Cheni bwana,” niliita kwa sauti ya chini sana lakini yenye kuashiria kumfokea.
“Hivi wewe husikii au? Si nimesema uje nikutume dukani sasa hivi,” mama alirudia kuniita.
“Kaka Cheni umesikia? Noma bwana.”
Yaani licha ya kusema hivyo lakini kaka Cheni hakuniachia, alizidi kuning’ang’ania kwa kutumia nguvu zake zote huku akijua kabisa kwamba naitwa na mama…
“Jamani kaka Cheni…ndiyo nini sasa hivyo?” nilijikuta nimesema kwa sauti…
“Wewe unaongea na nani humo chumbani?” mama aliuliza huku sauti yake ikija mlangoni kwangu…
“Mungu wangu, kimeshanuka,” nilisema.
Kaka Cheni alipanda juu ya kabati, akarukia upande wa pili wa chumbani kwake lakini bila kusababisha kishindo chini…
“Naongea na simu mama.”
“Na nani?” aliuliza mama akiwa ameshafungua mlango wa chumbani kwangu na kuingia…
“Rafiki yangu…”
“Anaitwa nani?”
“Chenie.”
Mama alisimama, akaniangalia, akageuka na kuondoka.
Nilimjibu hivyo mama kwa kulitaja jina la Chenie ambaye wala hayupo baada ya akili zangu kufanya kazi haraka sana na kubaini kwamba, alisikia niliposema; jamani kaka Cheni…ndiyo ni sasa hivyo?’
Kwa hiyo aliposikia jina la Chenie, aliunga akilini mwake akajua ni kweli maana yeye alilifananisha jina hilo na la Cheni.
Wakati kijua kimetoka zaidi na baba akiwa bado amekaa nje, kaka Cheni alinitumia meseji…
“Oya! Mdingi bado hapo?”
“Bado, nilikwenda dukani, nimerudi nimemkuta. Lakini kwa vile hasira zake yeye zinatokana na kuamini umelala nje ya nyumbani, toka uwaambie ulilala usingizi wa fofofo.”
“Poa, natoka sasa hivi,” alisema kaka Cheni, nikawa nimekaa jikoni nikimsikilizia tu atakavyotoka na jinsi baba atakavyowaka.
Mara, mama alitoka akakaa sambamba na mume wake, yaani baba. Mara, nikasikia mlango wa chumbani kwa kaka Cheni unafunguliwa, mama na baba wakatumbulia macho upande huo huku mimi moyoni nikijua kila kitu lakini nikawa kama sijui.
Kaka Cheni alitokea akiwa ndani ya bukta, juu alivaa singilendi. Alipokuja kwangu hakuwa na singilendi, alikuwa tumbo wazi na bustani ya mapenzi kifuani. Jamani kaka Cheni, kwa vile tu ni kaka la sivyo ningesema anioe tujue moja.
Alikuwa amekunja uso huku akijifikicha macho kwa mkono ili aonekane kwamba ndiyo anatoka kuamka…
“Wewe unataka kutuaminisha kwamba ulikuwa bado umelala?” mama alimuuliza kaka Cheni…
“Ndiyo mama, ndiyo natoka kuamka muda huu.”
Alichofanya baba, alisimama akatembea, akampita kaka Cheni akaingia chumbani kwake. Alichukua kama dakika tatu, akatoka…
“Una bahati sana wewe, kama ningekuta mwanamke ndani kwako ndiyo ungenitambua mimi nani,” alisema baba baada ya kutoka.
Nilimwona kaka Cheni akiachia tabasamu lakini huku akikaa jirani na baba kama vile anayesema amekuwa mtoto mzuri.
“Hodi wenyewe,” mzee mmoja anaitwa Chakumega aliingia.
Baba akamkaribisha kiti lakini akasema hakai.
“Nimeleta taarifa, mzee Mteremko amefariki dunia sasa hivi.”
Baba na mama walishtuka sana, kwani mzee Mteremko alikuwa mtu wa karibu sana na familia yetu.
Palepale wazazi walisimama wote wakaongozana na mzee Chakumega kwenda msibani.
Nyumbani tulibaki mimi na kaka Cheni. Kutoka nyumbani kwenda kwa mzee Mteremko ni kama dakika 45, kwa hiyo kwenda na kurudi ni dakika 90.
Mara mama alirudi, akaniambia.
“Huenda sisi hatutarudi leo, mjitegemee wenyewe ilimradi mboga zipo, unga upo na mkate upo, kunyweni chai, msizurure hovyo.”
“Sawa mama,” kaka Cheni aliwahi kusema kuliko mimi.
Mama alipoondoka tu, kama baada ya dakika kumi, kaka Cheni akaniitia chumbani kwake…
“Unasemaje bro?”
“Ukisikia raha ndiyo hii. Leo ni kujirusha mwanzo mwisho au unasemaje?” aliniuliza huku akinikumbatia wakati mwenzake kukumbatiwa tu nakuwa hoi bin taaban…
“We…we tu,” nilisema kwa sauti ya kukatakata maana nilishazidiwa na hali ya joto la mwili.
Kaka Cheni alikwenda mlangoni akaufunga, akarudi na kunikuta nimeshapanda kitandani mwenyewe…
“Lakini kaka Cheni, mama hawezi kurudi kweli? Kwa nini tusisubiri muda uende kidogo?”
“Hamna, hawawezi. Wale wameondoka wanalia, si ulimuona mama?”
“Haya.”
Tuliingia uwanjani, tukasakata kandanda huku nikimuuliza kaka Cheni kuhusu zana…
“Unaogopa nini? Kwa hali hii tunaweza kuitafutia wapi?”
Kaka Cheni alibana kwelikweli maana alijua tuko huru.
“Cheni,” nilimuita kwa sauti iliyojaa mahaba…
“Yes.”
“Kwa nini tusioane jamani?”
“Kivipi sasa?”
“Tuhame nyumbani.”
“Mh! Noma sista, wewe sista wangu ujue, jamii itatushangaa sana,” aliniambia.
“Usista na ukaka umeisha mbona!”
“Mh! Wewe una hatari.”
Nilipomwona kaka Cheni anaongeza kasi nikajua amefika pazuri sasa ndiyo maana anaongeza spidi ya farasi.
“Ngongongo…ngongo ngo,” mlango wa kaka Cheni uligongwa, nikatoka kasi kitandani na kuingia chini ya kitanda huku nikilia machozi kwani nilijua kama si baba ni mama amerudi…
“We nani unayegonga mlango?” kaka Cheni aliuliza kwa sauti ya juu na kusikilizia majibu.
*********************
Nilitoka na kwenda kwenye kona ya mlango, kaka Cheni akanifuata…
“Sista…sista!” aliniita kwa sauti iliyojaa wasiwasi.
Nilishindwa kumwitika kwani wakati huo nilikuwa naendelea kutapika…
“Argghh…arrrgh!”
“Sista unajisikiaje kwani?” kaka Cheni alizidi kuwa na wasiwasi…
“Kichefuchefu bro.”
“Mh! Cha nini sasa?”
“Sijui cha nini kaka Cheni, lakini toka jana nilianza kuhisi kichefuchefu!”
“Unatamani malimao?”
Nilimshangaa kaka Cheni kwa swali hilo kwani sikujua ana maana gani!
“Hamu ya malimao ndiyo nini kaka Cheni?”
“Nimekuuliza husikii hamu ya kula malimao?”
“Hapana.”
“Unasikia hamu ya kula nini?”
“Chipsi kuku,” nilimwambia, kaka Cheni akacheka huku akifungua mlango. Alifuata maji nyumba kubwa, akaniletea. Nikafuta kwa kanga yangu, nikaipeleka chumbani kwangu, nikasukutua kinywa kwa maji kisha nikarudi chumbani kwa kaka Cheni…
“Vipi, unajisikiaje sasa?”
“Niko sawa, ilikuwa kutapika tu.”
“Huna mimba kweli wewe sista?”
Sehemu Ya 11
“Chipsi kuku,” nilimwambia, kaka Cheni akacheka huku akifungua mlango. Alifuata maji nyumba kubwa, akaniletea. Nikafuta kwa kanga yangu, nikaipeleka chumbani kwangu, nikasukutua kinywa kwa maji kisha nikarudi chumbani kwa kaka Cheni…
“Vipi, unajisikiaje sasa?”
“Niko sawa, ilikuwa kutapika tu.”
“Huna mimba kweli wewe sista?”
Nilishtuka sana kusikia kaka Cheni akiwa na wasiwasi kwamba mimi nina mimba…
“Kaka Cheni sina mimba. Na nikiwa nayo unadhani itakuaje?”
“Mh! Ukiwa nayo msala. Wenye mimba wanapenda sana kula malimao na kutapika…”
“Ndiyo maana ukaniuliza kama nina hamu ya malimao?”
“Nilisema ili niujue ukweli maana ni soo.”
Palepale nilimkumbatia kaka Cheni. Alikuwa na joto sana, joto zuri, nikahisi kama nipo kwenye maji ya bahari wakati wa jua la mchana.
“Kaka Cheni…”
“Mm!”
Hapo tulikuwa tumekaaa kitandani, miguu iko chini…
“We wa joto sana…halafu mimi nina ombi moja.”
“Ombi gani sista..?”
“Kuanzia leo usiniite sista, niite baby na mimi pia nitakuita baby au sweet au darling…”
“Hilo tu sista?”
“Hilo tu darling,” nilimwambia, nikamkumbatia tena, tukaangukia kitandani puu!!
Ukimya ukatawala, tukawa kivitendo zaidi. Ni denda, mabusu, kutazamana kwa karibu na kuachiana tabasamu. Ilifika mahali tukaanza kuzungumza lakini kwa sauti ya chini sana…
“Baby,” nilimuita kaka Cheni…
“Niambie sweetheart!”
“Unanipenda?”
“Sana…wewe je?”
“Hata mimi mume wangu nakupenda sana,” nilimwambia hivyo kaka Cheni huku mkono wangu wa kulia ukitalii kifuani pake.
Niliona nachelewa, nikaomba denda, nikapewa bila uchoyo, nikamtazama kaka Cheni kwa karibu zaidi, akaonekana mwili umeisha nguvu…
“Darling,” nilimuita tena kwa sauti ya chini ambayo tulisikilizana wawili tu…
“Baby.”
“Kwa hiyo?”
“Kuhusu nini sweet?”
“Upo tayari kwa mechi tena?”
“Yes dear, nipo tayari…wewe je?”
“Jamani baby hivi unaweza kuuliza virungu polisi kweli?” nilimwuliza.
Nilipomwuliza hivyo, alicheka kisha alinivutia maungoni mwake na kunibusu.
“Yaani baby kila unachonifanyia kinanisisimua kupita maelezo, sijui siku ukisafiri itakuwaje!” nilimwambia.
“Kwa penzi tamu unalonipa, hata nikiambiwa niende Ulaya siwezi kwenda baby,” aliniambia kisha akanikumbatia tena.
“Hodi wenyewe,” sauti ya mwanamke nje ilitukata stimu.
Ilikuwa sauti ya mwanamke mmoja anaitwa mama Daudi…
“Mzee Mteremko amefariki dunia kweli…msiba upo nyumbani kwake…baba na mama wameenda…watazika lini sijui,” alisema kaka Cheni, nikamsikia yule mwanamke akiondoka huku akiguna..!
“Mh! Makubwa!”
“Safi sana darling. Hawa watu wengine wamekaa kukata stimu wenzao.”
Kaka Cheni aliachia tabasamu, nikalipenda sana, nikambusu, akanibusu! He! Kuja kushangaa, kaka Cheni ameniweka kitandani kamilikamili…
“Sweet mlango haujafungwa ujue, tena uko wazi hata paka anaweza kuingia.”
“Nani ataingia baby? Acha woga wewe.”
Mechi ya safari hii ilikuwa balaa, kaka Cheni nadhani baada ya kuwekeana mikakati ya kuitana baby, darling, sweet akataka kunioneshea sasa.
Ilikuwa shughuli pevu, mlio ulikuwa wa kitanda tu. Kila mmoja alijituma, kaka Cheni mara aniweke vile, mara hivi huku na mimi nikimpongeza mwenzangu maana ukishikwa, shikamana!
Lakini kuna wakati nilipokumbuka kwamba mlango haujafungwa, nilikatika stimu lakini nilipopuuzia mawazo hayo, kazi ilipamba moto.
Nilimshangaa kaka Cheni akatoka uwanjani ghafla, akaenda kuwasha taa japokuwa ilikuwa mchana na dirisha lilikuwa wazi…
“Taa ya nini baby?” nilimuuliza ili nijue. Hakunijibu, alirudi na kuendelea na mpira.
Ilifika mahali nikawa napiga mpira huku namwongelesha kaka…
“Baby kwa nini tusiende kupanga chumba mahali tukawa tunakwenda kukutania huko ambako tutakuwa na uhuru mkubwa kuliko hapa tunakuwa na wasiwasi..?”
Kabla sijamaliza kusema, ghafla mlango ulisukumwa bwana…
“Haa! Baby tumefumaniwa…Mungu wangu jamani…” nilisema hata kabla sijamwona huyo aliyesukuma mlango…
Wote, mimi na kaka Cheni tulikaa kitandani huku mimi nikitafuta kanga yangu na kujifunika kifuani. Tulikaza macho mlangoni lakini hatukumwona mtu…
“Bro, atakuwa nani?” nilimuuliza.
“Sijui, ngoja nitoke nje,” alisema kaka Cheni.
“Nyau,” paka alilia ndani chumbani kwa kaka Cheni. Tuliangaliana na kucheka sana. Kumbe ni paka bwana ndiye aliyesukuma mlango.
Kaka Cheni alitoka kitandani, akaenda kumfukuza kisha akafunga mlango kwa funguo kabisa.
Mimi bado mapigo ya moyo hayakukaa sawasawa kwani nilijua tumefumaniwa na watu wawili. Kama si baba, basi ni mama. Majirani sikuwafikiria sana. Hakuna jirani mwenye uwezo wa kuingia ndani bila hodi, tabia hiyo ni ya mama zaidi.
“Baby ngoja nitoke,” nilimwambia kaka Cheni, akanizuia eti nisitoke kwanza ule ndiyo muda wa kula raha katika maisha yetu.
“Siko sawasawa hata kidogo. Moyo unadunda bado. Mwili uko kama umeteguka, sasa nikisema niendelee kuwemo humu nitakuboa tu sweet…”
“Mi wala hutaniboa,” alisema kaka Cheni na kunikumbatia kwa nguvu zake zote. Nasema nguvu zake zote kwa sababu alinibana sana mpaka nikahisi navunjika mifupa.
Kaka Cheni aliniomba tulale lakini bila mchezo, nikakubali. Tulilala wote. Mimi niliangalia ukutani, yeye akaniangalia mimi.
Kusema ukweli hadi leo hii nikikumbuka nakosa jibu la moja kwa moja kwamba tulikuwa tunajiamini nini! Tulipitiwa na usingizi wa fofofo. Wa kukoroma alikoroma wa kugugumia alifanya hivyo.
Kuja kushtuka, ni saa kumi jioni kwa mujibu wa saa ya kwenye simu yangu…
“Sweet,” nilimwita kaka Cheni, naye akashtuka na kuitika…
“Unajua sasa ni saa kumi jioni?”
“Kweli? Ina maana tumelala zaidi ya saa nne? Si tumelala kuanzia saa sita mchana?”
“Ndiyo maana yake.”
“Lo! Hapa tujiangalie sana. Si ajabu mama au baba wamekuja, wamegonga mpaka wamechoka na wamekaa hapo nje,” alisema kaka Cheni.
Ni kweli hata mimi nilikubaliana naye kwamba, ilitakiwa kuangalia mazingira ya nje kwanza.
Kaka alitoka kitandani, akavaa bukta, akatoka nje. Ukimya uliniambia hakukuwa na mama wala baba.
Mara, kaka Cheni aliingia ndani akakaa kitandani huku akipigwa mwayo…
“Una njaa baby?” nilimuuliza kaka Cheni…
“Sana, kapike chakula bwana.”
Nilitoka, nikaenda jikoni kuandaa chakula. Ni cha mchana ingawaje ilikuwa jioni. Nilipika ugali na samaki wa kukaanga ambao walishakaangwa ilikuwa ni kuwapasha moto tu.
Mimi nikiwa jikoni, kaka Cheni alikuwa bado chumbani. Wakati natoka nilimwacha amelala kwa kujitupa, njaa hiyo!
Baada ya chakula kuiva, nilikiingiza chumbani kwake badala ya sebuleni…
“Amka ule msosi mume wangu,” nilimkaribisha chakula kaka Cheni.
Aliamka, chakula niliweka kwenye stuli. Tukakaa kitandani wote, nikamnawisha nikanawa lakini naye alinawa. Nikaanza kumlisha kama mtoto wangu…
“Kula baby…kula ushibe,” nilimwambia kaka Cheni.
Tulikula chakula wote, tulipomaliza nilitoa vyombo, nikarudi chumbani kwa kaka Cheni. Hapo ikumbukwe kwamba tangu kutoka chumbani kwangu asubuhi sikurudi tena.
“Sweet tukaoge sasa halafu tulale au unasemaje?” nilimshauri kaka Cheni…
“Yaani umeniwahi, nilitaka kukwambia hivyohivyo,” naye alisema.
Nilimshika mkono akasimama akiwa bado ndani ya bukta. Ile tunafika mlangoni tu, demu wake anaitwa Rozimina akaingia…
“He! Mtu na kaka yake mmeshikana mikono kulikoni?” aliuliza Rozimina huku uso wake ukionesha maswali kibao na wasiwasi pia. Maana mimi nilikuwa ndani ya kanga moja tu! Kaka Cheni bukta tu halafu tunatoka chumbani. Hata ungekuwa wewe ungefikiria vibaya.
“Kwani we’ unafikiria nini?” nilijikausha na kumuuliza Rozimina…
“Nyie ndiyo mnajua, mimi nitafikiria nini? Cheni,” Rozimina alisema kisha akamwita jamaa yake…
“Unasemaje?”
“Mlikuwa mnafanya nini na sista ‘ako chumbani?”
“Rozimina swali gani hilo kwa dada yangu?” kaka Cheni alimjia juu.
“Dada yako ndiyo mnatoka chumbani hivyo Cheni. Angalia bukta yenyewe ilivyo, hebu we dada mtu jiangalie nywele. Hakyamungu vile nyie mlikuwa mkifanya tendo baya sana…lakini wewe Cheni huyu Eva si mdogo wako!”
Nilianza kuhisi Rozimina anaweka kiwingu, nilimwangalia kwa hasira sana, nikamwambia…
“Hivi wewe Rozimina kama sisi ni wapenzi wewe inakuhusu nini? Si sisi wenyewe…sasa kwa taarifa yako hatuachani.”
“Ha! Eva, unakiri kutembea na kaka yako? Huoni aibu? Cheni…ama kweli we kiboko…nakuja kumwambia baba yenu,” alisema Rozimina akitoka huku akilia kwa kwikwi…
“Rozimina…we Rozimina,” kaka Cheni alimuita, hakuitika…
“Sista unajua atakuja kusema kweli kwa baba…”
“Aseme, ana ushahidi gani?”
“Si vile ulivyomjibu…”
“Ah! Aende zake huko.”
Mara, tukamwona Rozimina anarudi akiwa ameshikiliwa mkono na mama…
We Cheni, huyu Rozimina analia nini?” mama alimuuliza kaka Cheni, mimi mapigo ya moyo yakapanda…
“Hata mimi sijui mama, kaja hapa analia, akaondoka analia.”
Rozimina alibaki ameduwaa tu kwani alijua kuwa, akisema linalomliza angeuharibu ukoo wetu. Alijua mama asingekaa kimya kusikia mimi binti yake natoka na kaka yangu wa damu. Nilianza kujuta kumjibu Rozimina vile.
Nilionesha dalili zote za upole maana Rozimina kila wakati alikuwa akiniangalia mimi kwa macho makali na ya kunisuta…
“Au mama amekupiga nyumbani?” mama alimuuliza Rozimina…
“Hata…”
“Sasa nini?”
“Au Cheni amekufokea?”
“Hata.”
Labda niseme kidogo kwamba, katika wanawake wa kaka Cheni, sijui kwa nini Rozimina alikuwa akimkubali sana, sijui kwa nini!
“Basi nenda nyumbani kapumzike,” mama alimshauri Rozimina.
Nilimwona Rozimina akiondoka huku akiniangalia mimi zaidi kuliko kaka Cheni na kuliko mama…
“Mbona unamwangalia sana huyu? Eti wewe mbona anakuangalia sana, umemfanya nini?” mama alituuliza wote…
“Mimi sijamfanya lolote mama ila labda kama yeye ana kero yake kwangu. Lakini si umeshauri aende akapumzike. Rozimina nenda tu,” nilisema nikamshika mkono na kutoka naye.
Moyoni nilijutia sana kitendo changu cha kumjibu Rozimina vile kwamba mimi na kaka Cheni asituingilie. Maumivu yake yalikuwa hapo akizingatia sisi ni ndugu wa damu moja…
“Rozimina, mimi na kaka Cheni hatuna uhusiano wowote. Kunikuta nimevaa kanga moja tu wala si ishu. Niliingia kwake kumpa funguo za chumbani kwa mama maana mimi nataka kwenda kuoga ili nitoke na mama alienda msibani, usinifikirie vibaya Rozimina,” nilimwambia. Ndiyo kwa mbaaali nikamwona kama ananielewa, akaachia na tabasamu…
Sehemu Ya 12
“Lakini wifi hata ungekuwa wewe usingenielewa mfano uje nyumbani halafu unikute katika mazingira tata na kaka Johnson halafu nikujibu vibaya.”
“Nimekuelewa Rozimina,” nilimkubalia kwa sauti ya ‘yaishe basi jamani!’
Hapo tulikuwa mbali na nyumbani na kilichotokea, Rozimina aliondoka akiwa na furaha tele na mimi nikarudi nyumbani nikiwa na furaha.
Nilimkuta mama anatoka tena…
“Wewe uangalie nyumba. Sisi haturudi leo, nilikuja kuchukua hela tu aliniagiza baba yako. Nimefurahi sana wanangu nimewakuta mpo nyumbani wote. Kuzurura hakufai wanangu jamani muwe mnasikiaga!”
“Sawa sisi tumekuelewa sana. Kwanza nimegundua sijui kwa nini nilikuwa mtembezi wakati naweza kutulia hapahapa nyumbani mama ‘angu,” alisema kaka Cheni.
Mimi moyoni nilisema…
“Mama mngejua, mngeturuhusu tu kwenda kuzurura, yanayofanyika hapa nyumbani mama ni makubwa sana. Usijeshangaa mimi nabeba mimba hapahapa.”
“Na wewe unasemaje? Kaka yako ametambua makosa yake na baba yake nitakwenda kumwambia kwamba Cheni amebadilika, nimemkuta nyumbani. Wewe je?” mama aliniuliza mimi…
“Mama hata mimi kama kaka Cheni. Kwanza unajua mama mimi si mzururaji sana kama alivyo kaka Cheni…”
“Siyo kama nilivyo, kama nilivyokuwa,” kaka Cheni alidakia hata kabla mimi sijamaliza…
“Ee…kama ulivyokuwa zamani. Kwa hiyo hata mimi mama sitakiwi kuwa msichana wa kutokatoka.”
“Nimefurahi sana wanangu, mlale salama. Ila kesho mchana we Cheni uje kuzika.”
“Sawa mama.”
Mama alipoondoka tu, kaka Cheni akanifuata, akanikumbatia kwa nguvu na kunipiga busu akisema…
“Mke wanguuuuu…”
“Niambie mume wangu,” na mimi nilisema hivyo.
Usiku uliingia, nikapika, kaka Cheni alikaa kwenye kiti anachopenda kukaa baba wakati akisubiria chakula. Eti tulijifanya mimi mama, yeye baba…
“We mama Cheni,” aliita kaka Cheni…
“Abee mume wangu…”
“Hicho chakula bado tu jamani?”
“Baba Cheni sasa hivi unakula.”
“Harakisheni bwana, njaa inauma sana, mchana sikula.”
“Sawa baba Cheni.”
***
Tulimaliza kula, kila mmoja alikwenda kuoga tukaweka mjadala kwamba, wapi tunalala usiku huo. Chumbani kwa kaka Cheni au chumbani kwangu…
“Mimi nataka chumbani kwako kaka Cheni. Kitanda chako hakipigi kelele kama changu,” nilitoa wazo na sababu…
“Hapana, tulale kwako. Dirisha lako kubwa hewa inaingia, si unajua shughuli ya leo ni nzito kuliko zote. Kwa mara ya kwanza tunalala wote mpaka kesho asubuhi.”
Tulikubaliana kulala kotekote. Chumbani kwa kaka Cheni kwa sababu kitanda chake hakipigi kelele mpaka saa sita usiku halafu kuanzia hapo tunaingia chumbani kwangu mpaka asubuhi maana dirisha ni kubwa linaingiza hewa vizuri.
Tulipanda kitandani kwa kaka Cheni. Tulikuwa tunavuta kasi ya msisimko kwanza, nje dirishani kwake tukasikia mtu amekanyaga bati likatoa mlio.
Kuna mtu amekanyaga bati kaka Cheni,” nilimwambia kwa sauti ya sikioni.
“Ni kweli,” na yeye alinijibu.
Tulijua mtu amekanyaga bati kwa sababu nje ya dirisha la kaka Cheni chini kuna bati lilifunikiwa matofali. Sasa baada ya matofali kuondolewa, bati liliendelea kubaki palepale.
“Atakuwa nani?” nilimuuliza nikiwa nahema kwa kasi.
“Sijajua,” alinijibu kaka Cheni.
Tulikuwa tumekumbatiana tukaachiana, tulikuwa tumelala kwa kuangaliana, tukalala kuangalia juu.
“Isijekuwa baba,” nilimwambia kaka Cheni…
“Labda.”
Nilianza kumwona kaka Cheni kama mwanaume asiye na ujasiri kwani alichotakiwa kuniambia ni kunipa neno la kunipa moyo na si kuniongezea wasiwasi. Angeniambia ‘hapana, hawezi kuwa baba, labda kibaka tu’ ningemwelewa kuliko kusema labda.
Nilitaka kutoka kitandani ili kwenda dirishani kuchungulia nje lakini kaka Cheni akanishika mkono na kunirudisha nilale vilevile…
“Lala,” aliniambia.
“Sasa tutajua ni nani?”
“Mimi nimekwambia sijui.”
Mara tukasikia ishara ya mtu kuhema. Ilionekana alikuwa amesimama dirishani kabisa.
“Muulize we nani?” nilimwambia kaka Cheni.
“Hapana, acha tuone mpaka mwisho wake. Itajulikana tu wala usiwe na wasiwasi.”
“Da! Anatukata stimu huyo mtu, natamani iwe ndoto, awe ni kibaka na si baba wala mama,” nilimwambia kaka Cheni.
Kule kuhema kulipotea kidogo lakini haikuonekana kuwa huyo mtu ametoka dirishani kwani angekuwa ametoka lazima angetembea na bati lingelia.
Licha ya kuwa katika hali hiyo, kaka Cheni alileta mkono wake hadi akashika nido zangu na kuzichezeachezea lakini mi mwenzake wala! Hapo nilikuwa nawaza aibu ya mbele yangu.
“We kaka Cheni huoni kuwa ni hatari kwetu? Kwa nini tusikae tukawaza namna ya kujinasua kwanza?”
“Cheni,” sauti ya kike iliita kwa mara ya kwanza tangu tuanze kusikia mishemishe za nje. Alikuwa yule demu wa kaka Cheni, Rozimina.
Kaka Cheni hakutaka kuitika, akaniminya mimi kwa nguvu kama vile kunifinya…
“Usiseme chochote kile mpaka aondoke mwenyewe. Saa hizi anakuja kufanya nini, tena bila taarifa…”
“Ndiyo nashangaa na mimi,” nilishadadia mimi maana simpendi kabisa huyo msichana. Yaani nilihisi kama anakuja kuniletea kauzibe kwa kaka Cheni…
“We Cheni…Cheni,” alizidi kuita.
Alipoona kimya kimetawala akaamua kugonga dirisha kabisa…
“Ngo ngo ngo ngooo!”
“Nyamaza kimya sista,” kaka Cheni alisemea masikioni mwangu ambapo naamini nilisikia mimi tu.
“Yaani Cheni upo ndani halafu hutaki kunifungulia mlango siyo? Sawa bwana.”
Tukasikia akitembea kutoka kwenye eneo hilo lakini cha ajabu, baada ya sekunde tukasikia akigonga kwenye dirisha langu huku akiita…
“We wifi…wifi…wifi.”
Nilikasirika sana. Nilitamani nimtokee hukohuko na kumpa maneno yake ili akome kabisa.
“Baby, unamsikia huyo mtu wako?” nilimuuliza kaka Cheni.
Afadhali safari hii niliweza hata kumuita baby kwani moyo wangu ulitulia baada ya kubaini si baba wala mama aliyekuwa akitembeatembea nje ya dirisha…
“Yaani wifi hata wewe unanifungia vioo, sawa bwana,” alisema Rozimina na kuondoka zake.
Lakini nilimwambia kaka Cheni kwamba, huenda Rozimina hajaondoka basi amesimama nje akisubiri lolote…
“Mpuuzi yule, mimi sitoki na wala wewe usitoke. Yeye anadhani mimi napatikana tu wakati wowote ule. Alitakiwa kuja kwa kutumia mawasiliano.
“Sasa itakuaje?” nilimuuliza huku nikigeuka na kulala nikimwangalia yeye wakati yeye bado alikuwa amelala akiangalia juu. Nilimpapasapapasa sehemu ya kifuani ili kumwamsha hisia zake kwangu japokuwa nilijua bado alikuwa nazo…
“Itakuaje nini sasa?”
“Hatujui kama kaondoka au bado yupo. Kitanda kikicheza si itajulikana tuko wote na nini kinaendelea?”
“Ah! Achana naye yule bwana. asituvurugie mambo yetu.”
Kauli ya kaka Cheni ilinipa ujasiri mkubwa sana, nikaanza naye mimi mwenyewe. Niliinuka, nikamwegemea vizuri, nikamchezea kwa kumgusagusa kama najaribu mwili wake una joto la kiasi gani!
Wote tulibadilika, tukaleta akili zetu pale kitandani, tukahamasishana mpaka tukaingia uwanjani.
Tulijiachia bwana, kwa raha zetu. Sisi ndiyo sisi hakuna mwingine. Mpaka kipindi cha kwanza tunaingia mapumzikoni hakuna aliyeshughulika na Rozimina ili kujua kama aliondoka au bado alikuwa pale na kama alikuwa yupo, ilikula kwake maana tulikidhibiti kitanda kisitoe ushirikiano kwa mtu aliyekuwa nje ya chumba.
Baada ya hapo tulilala kwa ahadi ya kuamshana ikifika saa sita ili tuhamie chumbani kwangu kama tulivyokuwa tumekubaliana.
Lakini tulilala mpaka tukajikuta tunashtuka kukiwa kumepambazuka…
“Ha! Baby, kumekucha,” nilisema nikikurupuka na kutoka kitandani.
Nilifungua mlango na kuingia chumbani kwangu na kujitupa. Hata kabla sijaanza kupitiwa tena na usingizi wa asubuhiasubuhi, mama aliwasili. Alinigongea, nikatoka, nikamsalimia, akaingia ndani kwake.
Kulikucha kabisa, jua lilichomoza, mama alirudi msibani akisema mazishi ni siku hiyo kwa hiyo akasema kaka Cheni aende baadaye.
Ile mama anakata ukuta tu, mimi nilitoka mbio mpaka bafuni, nikatapika sana huku nikimwita kaka Cheni. Safari hii ilikuwa siyo kawaida, kwani na kizunguzungu juu…
“Sista vipi tena..! Eee? Vipi sista?”
Natapika,” nilimwambia kaka Cheni nikiendelea kutapika.
“Unajisikiaje kwani?”
“Kichefuchefu kaka Cheni…tumbo kama linavurugika hivi…”
“Mh! Mimba?”
“Nahisi hivyo kaka Cheni,” niliamua kumjibu hivyo moja kwa moja kutokana na nilivyokuwa najisikia…
“Hee! Sista inaweza kuwa kweli? Itabidi kutoa,” alisema kaka Cheni nikamwona kama adui wa familia yangu kwani kwa kipindi hicho katika kitu nilichokua nahitaji ni mtoto.
“Ha! Kaka Cheni, nitoe mimba?”
“Una maana gani? Yaani uzae na mimi?”
“Ubaya uko wapi?”
“Mh! Sista unaumwa na hauko sawasawa?”
“Niko sawasawa.”
Hapo kidogo sasa nilikuwa nimeacha kutapika. Nikawa nahema tu huku nikitweta kwa kasi ya ajabu. Nilihisi maumivu ya tumbo ya kupita kawaida.
Kaka Cheni alinisimamisha na kunipeleka chumbani kwangu huku akinipa pole.
Ile anatoka tu, hajamaliza mlango, mama akaingia…
“Wewe chumbani kwa dada yako unaingia kuchukua nini?”
“Shikamoo mama…dada alikuwa anatapika kule bafuni ndiyo nikaenda kumchukua na kumrejesha ndani,” nilimwambia…
“Nini tena, malaria ama nini?”
“Mimi sijui mama.”
Mama aliingia chumbani kwangu akasimama akiwa amejishika kiuno…
“Unasumbuliwa na nini binti yangu?”
“Tumbo mama.”
“Tumbo linafanyaje?”
“Linasokota.”
“Ndiyo ukatapika?”
“Ndiyo mama.”
“Linakata?”
“Limekuwa kama limevurugika!”
Mama alinipa pole, akaenda nje na kumwita kaka Cheni…
“Kamtafutie dawa dada yako. Nenda dukani kawaambie anaumwa tumbo la kuvurugika na anatapika.”
Kaka Cheni hakutumbukiza neno lakini najua akili zilikuwa si zake kwa wakati huo. Yeye alikuwa hataki mimi nizae na yeye na mimi sikuwa nalilia kuzaa na yeye bali nilikuwa nalilia kuwa na mtoto bila kujali baba ni nani.
Kaka Cheni akiwa ameondoka, alinitumia meseji…
“Hiyo mimba lazima tuitoe sista. Ni hatari sana kwetu.”
“Hakuna hatari yoyote kaka, we unahisi hatari iko wapi?”
“Ukiulizwa mimba ni ya nani utasemaje?”
“Si nitakutaja!” nilimtania tu hapa ili nimsikie atasemaje!
Hakujibu meseji hiyo bali alinipigia simu lakini sikupokea maana mama aliingia na kunipa maagizo…
“Mimi nimekuja tu kuwaona, narudi msibani. Kama tumbo litachachamaa nipigie simu nirudi nikupeleke hospitali mwenyewe.”
“Sawa mama.”
Alipoondoka tu, nilimpigia simu kaka Cheni…
“Hivi wewe una akili kweli au ni kichaa tayari kwa sababu ya kutapika mara moja tu?”
“Kwa nini baba kijacho wangu?”
“Haa! Nani baba kijacho wako sista?” alinijia juu sana.
“Si wewe.”
“Weee…weee! Koma. Sasa nakwambia kwamba nikirudi nakupiga mangumi tumboni mpaka kitoto chako kife.”
Sauti ya kaka Cheni haikuashiria kwamba anatania kwani alikuwa akihema kwa kasi za hasira.
Mimi niliamua kukata simu na kuanza kutafuta mbinu mbadala za kuhakikisha kaka Cheni hapati nafasi ya kunikaribia hata kwa mita moja toka nilipo.
Baada ya kama nusu saa alirudi akiwa ameongozana na Rozimina…
“Mambo wifi yangu, nasikia unaumwa?”
“Si sana kiasi cha kuja kujuliwa hali,” nilimjibu kwa hasira. Lakini nilijua kaka Cheni hana ubavu wa kumweleza kwamba huenda nina mimba…
“Zaidi nini?”
“Homa tu…”
“Ya matumbo?”
“Eee,” nilimjibu mbovumbovu nikitamani nimwambie aondoke chumbani kwangu. Hapo alikuwa amekaa kitandani mimi nimelala si kwa kuumwa, bali kwa uchovu wa usiku kucha na kaka Cheni kitandani.
“Shika maji na dawa zako,” kaka Cheni aliniambia kwa mkato huku akinipa glasi yenye maji kama aliyetaka kunisusia…
“Sasa baby mbona unampa dawa mgonjwa kwa hasira?” Rozimina alimuuliza kaka Cheni.
Kwa mara ya kwanza tangu nimeanza kumjua Rozimina ndiyo nilimwona ni mtu mwema kwangu siku hiyo tu na dakika hiyo tu. Lakini alinikera kumwita kaka Cheni baby.
Nilikunywa maji, nilipomaliza nikamshukuru na kumrudishia glasi maana alikuwa amesimama akiisubiri…
“Asante sweet,” nilimshukuru.
Rozimina alishtuka sana, akaniangalia kisha akamwangalia kaka Cheni…
“He! Kumbe nyie ni mtu na sweet wake?” aliuliza…
“Ubaya uko wapi? Kwani neno sweet maana yake nini?” nilimpaka maneno Rozimina…
“Mimi najua sweet ni watu wanaopendana…”
“Kwa hiyo mimi na kaka yangu tunachukiana siyo?”
“Mtajua wenyewe lakini siyo kumwita sweet. Mi nadhani wewe wifi unanifanyia makusudi flani hivi, nimekuona tangu majuzi.”
Kaka Cheni alikuwa tayari nje amepeleka kikombe kwa hiyo malumbano yetu alikuwa anayasikia lakini kwa mbali.
Ghafla akaingia, akaja kitandani nilipolala huku akisema kwa sauti ya juu…
“Sista mimi nakuua…nakuua kweli,” akaanza kunipiga mangumi ya tumboni…
“Ha! Baby… nini tena? Kutupiana kwetu maneno wala hakuna uzito wa wewe kuchukua hatua ya kumpiga dada yako mangumi ya tumboni kiasi hicho,” alisema Rozimina huku akimshika mkono kaka Cheni ambaye aliniachia…
Nililia huku nikimwangalia kwa hasira, nikamwambia ukweli kutoka moyoni…
“Narudia tena kaka Cheni, nasema sitoi hata uniue.”
MWISHO
